Art. 26. Niewykonanie obowiązków jako przesłanka odpowiedzialności

Niewywiązywanie się przez pracownika jednostki kontrolowanej z obowiązków, które wynikają z art. 25, może stanowić przesłankę odpowiedzialności dyscyplinarnej lub porządkowej.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa skutek niewywiązywania się przez pracownika jednostki kontrolowanej z obowiązków wynikających z art. 25. Jeżeli pracownik nie realizuje tych obowiązków, takie zachowanie może stanowić przesłankę odpowiedzialności dyscyplinarnej lub porządkowej.

Znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu, że naruszenie obowiązków związanych z art. 25 nie pozostaje prawnie obojętne. Ustawodawca wiąże je z możliwością zastosowania odpowiedzialności wobec pracownika, ale nie przesądza, że odpowiedzialność powstaje w każdym przypadku. Sformułowanie „może stanowić przesłankę” oznacza, że niewywiązywanie się z obowiązków jest podstawą do rozważenia odpowiedzialności, a nie automatycznym jej skutkiem.

Przepis rozróżnia dwa możliwe rodzaje odpowiedzialności: dyscyplinarną oraz porządkową. Nie wskazuje jednak, która z nich ma zastosowanie w konkretnej sytuacji. Nie określa również rodzaju sankcji ani nie przesądza, że każde uchybienie będzie prowadziło do ich zastosowania. Rozstrzygające znaczenie ma samo niewywiązanie się z obowiązków wynikających z art. 25 oraz ocena, czy w danych okolicznościach może ono uzasadniać odpowiedzialność.

W praktyce art. 26 pełni funkcję przepisu łączącego obowiązki pracownika jednostki kontrolowanej z konsekwencjami ich niewykonania. Podkreśla, że obowiązki te mają znaczenie także z punktu widzenia odpowiedzialności pracowniczej, przy czym sam przepis nie ustanawia odpowiedzialności bezwarunkowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1092.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25a.Art. 27.