Art. 294. Niestosowanie wymogu wobec zatrudnionych asesorów

W stosunku do osób zatrudnionych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisku asesora przepisu art. 144 ust. 1 pkt 5 nie stosuje się.

Komentarz do Art. 294.

Art. 294 ustanawia szczególną regułę przejściową dotyczącą osób zatrudnionych na stanowisku asesora. Obejmuje wyłącznie osoby, które były zatrudnione na tym stanowisku w dniu wejścia w życie ustawy. Wobec tej grupy nie stosuje się art. 144 ust. 1 pkt 5.

Przepis ma zatem ograniczony zakres podmiotowy i czasowy. Po pierwsze, dotyczy tylko osób zatrudnionych w konkretnym dniu, wskazanym jako dzień wejścia w życie ustawy. Po drugie, odnosi się do zatrudnienia na stanowisku asesora. Nie obejmuje wprost innych osób ani innych stanowisk. Znaczenie ma istniejący w tym dniu status zatrudnienia, a nie samo późniejsze spełnienie warunków związanych z tym stanowiskiem.

Skutek regulacji polega na wyłączeniu wobec wskazanych osób stosowania art. 144 ust. 1 pkt 5. Przepis nie określa treści tego punktu, lecz jednoznacznie wskazuje, że nie będzie on podstawą oceny sytuacji osób objętych art. 294. W praktyce oznacza to zachowanie odrębnego traktowania tej grupy w zakresie, którego dotyczy wyłączony punkt. Art. 294 nie ustanawia ogólnego wyłączenia dla wszystkich asesorów, lecz wiąże je z zatrudnieniem istniejącym w dniu wejścia w życie ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 293.Art. 295.