Art. 145. Odwołanie asesora po skazaniu za przestępstwo nieumyślne

Prezes właściwego sądu apelacyjnego może, w drodze decyzji, odwołać asesora z zajmowanego stanowiska w przypadku prawomocnego skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo skarbowe, mając na uwadze interes publiczny i dobro wymiaru sprawiedliwości.

Komentarz do Art. 145.

Przepis określa przesłankę i sposób odwołania asesora z zajmowanego stanowiska. Uprawnienie to przysługuje prezesowi właściwego sądu apelacyjnego, który może podjąć decyzję o odwołaniu, jeżeli asesor został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo albo nieumyślne przestępstwo skarbowe.

Odwołanie nie następuje automatycznie z chwilą samego skazania. Sformułowanie „może odwołać” wskazuje, że prezes właściwego sądu apelacyjnego ocenia, czy w konkretnej sytuacji należy skorzystać z tego uprawnienia. Rozstrzygnięcie powinno uwzględniać dwa wskazane w przepisie kryteria: interes publiczny oraz dobro wymiaru sprawiedliwości. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko fakt prawomocnego skazania, lecz także jego ocena z perspektywy tych wartości.

Przepis obejmuje wyłącznie prawomocne skazanie i odnosi się zarówno do nieumyślnego przestępstwa, jak i nieumyślnego przestępstwa skarbowego. Nie wskazuje innych przesłanek odwołania ani nie określa dodatkowych skutków takiej decyzji. W praktyce ustanawia podstawę do zakończenia pełnienia funkcji asesora w drodze decyzji prezesa właściwego sądu apelacyjnego, gdy dalsze zajmowanie stanowiska nie odpowiadałoby interesowi publicznemu lub dobru wymiaru sprawiedliwości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 144.Art. 146.