Art. 132. Odmowa powołania na stanowisko asesora

Prezes właściwego sądu apelacyjnego odmawia powołania na stanowisko asesora osoby, która nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 129, lub której wniosek o powołanie na stanowisko asesora został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 130 ust. 2.

Komentarz do Art. 132.

Przepis określa sytuacje, w których prezes właściwego sądu apelacyjnego odmawia powołania danej osoby na stanowisko asesora. Odmowa jest związana z niespełnieniem wymogów wskazanych w art. 129 albo ze złożeniem wniosku o powołanie po terminie, o którym mowa w art. 130 ust. 2.

Są to dwie odrębne przesłanki. Pierwsza dotyczy wymagań, jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o stanowisko, przy czym ich szczegółowy zakres wynika z art. 129. Druga odnosi się do terminu złożenia wniosku. Jeżeli wniosek zostanie złożony po terminie określonym w art. 130 ust. 2, spóźnienie samo w sobie stanowi podstawę odmowy, niezależnie od tego, czy osoba spełnia pozostałe wymagania.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu obowiązkowej reakcji prezesa właściwego sądu apelacyjnego. Użyte sformułowanie „odmawia powołania” oznacza, że w opisanych przypadkach nie dochodzi do powołania na stanowisko asesora. Przepis wiąże więc możliwość powołania zarówno ze spełnieniem wymogów ustawowych, jak i z zachowaniem określonego terminu na złożenie wniosku. O wyniku sprawy może zatem przesądzić nie tylko brak wymaganych cech lub warunków po stronie osoby ubiegającej się o stanowisko, lecz także samo uchybienie terminowi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 131.Art. 133.