Art. 55. Wynagrodzenie za nadgodziny w podstawie świadczenia socjalnego

Do podstawy obliczania wysokości świadczenia socjalnego wlicza się wynagrodzenie za godziny nadliczbowe w wysokości nieprzekraczającej 1/4 normy rocznej, o której mowa w art. 133 § 2 Kodeksu pracy.

Komentarz do Art. 55.

Przepis określa sposób ustalania podstawy obliczania wysokości świadczenia socjalnego. Wskazuje, że przy ustalaniu tej podstawy uwzględnia się również wynagrodzenie za godziny nadliczbowe. Nie jest to jednak ujęcie bez ograniczeń. Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych podlega uwzględnieniu tylko w zakresie, który nie przekracza jednej czwartej normy rocznej, o której mowa w art. 133 § 2 Kodeksu pracy.

Znaczenie przepisu polega więc na wyznaczeniu granicy, do której wynagrodzenie za godziny nadliczbowe wpływa na wysokość świadczenia socjalnego. Przy obliczeniach nie bierze się pod uwagę tego składnika w zakresie przekraczającym wskazany limit. Ograniczenie odnosi się do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, a nie do całej podstawy świadczenia. Przepis nie określa innych elementów tej podstawy ani nie reguluje zasad wypłaty samego świadczenia. Odsyła natomiast do art. 133 § 2 Kodeksu pracy, aby ustalić, jaka norma roczna stanowi punkt odniesienia dla limitu. W praktyce oznacza to konieczność uwzględnienia wynagrodzenia za nadgodziny przy obliczaniu świadczenia, ale wyłącznie w granicach wynikających z ustawowego ograniczenia. si

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 54.Art. 56.