Art. 33. Wyłączenie stosowania przepisów o poręczeniach i gwarancjach

Do poręczeń lub gwarancji, o których mowa w art. 32 ust. 5 i ust. 6, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2024 r. poz. 291 oraz z 2026 r. poz. 635 i 680), z wyjątkiem art. 4, art. 31, art. 44, art. 46 pkt 1 i art. 47.

Komentarz do Art. 33.

Przepis ustanawia szczególną zasadę dotyczącą poręczeń i gwarancji, o których mowa w art. 32 ust. 5 i ust. 6. Wskazuje, że do tych konkretnych poręczeń lub gwarancji nie stosuje się przepisów ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne. Oznacza to wyłączenie stosowania tej ustawy w zakresie instrumentów objętych odesłaniem do art. 32 ust. 5 i ust. 6, a nie ogólne wyłączenie jej obowiązywania.

Wyłączenie nie ma jednak charakteru pełnego. Przepis zachowuje zastosowanie art. 4, art. 31, art. 44, art. 46 pkt 1 oraz art. 47 wskazanej ustawy. Te jednostki redakcyjne pozostają więc właściwe także w odniesieniu do poręczeń lub gwarancji objętych art. 33. Przepis tworzy tym samym rozwiązanie mieszane, w którym zasadniczo pomija się regulację ustawy o poręczeniach i gwarancjach, ale pozostawia w mocy wyraźnie wymienione przepisy.

Znaczenie praktyczne art. 33 polega na konieczności rozdzielenia dwóch zakresów regulacji. Przy analizie poręczenia lub gwarancji, o których mowa w art. 32 ust. 5 i ust. 6, nie bierze się pod uwagę pozostałych przepisów wskazanej ustawy, natomiast uwzględnia się pięć wyjątków wymienionych w art. 33. Zakres wyłączenia wynika więc zarówno z rodzaju poręczenia lub gwarancji, jak i z zamkniętego wyliczenia przepisów pozostawionych do stosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 33a.