Art. 4. Zbieg praw do świadczeń i jedno dodatkowe świadczenie

1. W razie zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2, przy ustalaniu prawa i wysokości dodatkowego świadczenia przyjmuje się sumę wypłacanych świadczeń.

2. Osobie uprawnionej przysługuje jedno dodatkowe świadczenie.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa zasady ustalania dodatkowego świadczenia w sytuacji, gdy jedna osoba ma prawo do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2. Reguluje więc zarówno sposób uwzględniania kilku świadczeń przy ocenie uprawnienia, jak i liczbę dodatkowych świadczeń należnych tej osobie.

Zgodnie z ust. 1, przy ustalaniu prawa do dodatkowego świadczenia oraz jego wysokości przyjmuje się sumę wypłacanych świadczeń. Oznacza to, że w przypadku zbiegu praw nie analizuje się każdego świadczenia oddzielnie, lecz bierze się pod uwagę ich łączną kwotę wypłacaną osobie uprawnionej. Suma ta jest podstawą zarówno do ustalenia, czy dodatkowe świadczenie przysługuje, jak i do określenia jego wysokości.

Ust. 2 wprowadza zasadę, że osobie uprawnionej przysługuje jedno dodatkowe świadczenie. Liczba świadczeń, do których prawa pozostają w zbiegu, nie powoduje więc przyznania kilku dodatkowych świadczeń. W praktyce przepis łączy zatem dwa elementy: przy ustalaniu prawa i wysokości uwzględnia się łączną wartość wypłacanych świadczeń, ale końcowo osobie uprawnionej przysługuje tylko jedno dodatkowe świadczenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1358.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.