Art. 4. Jedno świadczenie w razie zbiegu praw

W razie zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2, osobie uprawnionej przysługuje jedno dodatkowe świadczenie.

Komentarz do Art. 4.

Przepis reguluje sytuację, w której jedna osoba ma jednocześnie prawo do więcej niż jednego świadczenia wskazanego w art. 2. W takim przypadku ustawa przyznaje jej jedno dodatkowe świadczenie, a nie odrębne dodatkowe świadczenie do każdego ze zbiegających się świadczeń. Kluczowe znaczenie ma więc sam zbieg praw do świadczeń, o których mowa w art. 2. Jeżeli taki zbieg występuje, liczba posiadanych uprawnień nie powoduje zwiększenia liczby dodatkowych świadczeń ponad jedno.

Regulacja wskazuje zarówno przesłankę zastosowania, jak i skutek jej spełnienia. Przesłanką jest przysługiwanie osobie uprawnionej prawa do więcej niż jednego świadczenia. Skutkiem jest przyznanie jednego dodatkowego świadczenia tej osobie. Przepis nie różnicuje sytuacji w zależności od liczby świadczeń objętych zbiegiem. Oznacza to, że przy zbiegu dwóch lub większej liczby takich świadczeń zasada pozostaje taka sama, osoba uprawniona otrzymuje jedno dodatkowe świadczenie. W praktyce przepis wyznacza limit dodatkowego świadczenia w razie wielości praw do świadczeń wymienionych w art. 2 i zapobiega traktowaniu każdego z tych praw jako samodzielnej podstawy do przyznania kolejnego dodatkowego świadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 432.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.