Art. 3. Charakter Karty Polaka i potwierdzane uprawnienia

1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.

2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa podstawowy charakter Karty Polaka oraz dwie funkcje, jakie pełni ten dokument. Zgodnie z ustępem 1 Karta Polaka potwierdza przynależność do „Narodu Polskiego”. Oznacza to, że jej funkcją jest poświadczenie określonej więzi osoby z Narodem Polskim. Przepis nie opisuje w tym miejscu sposobu wykazywania tej przynależności ani procedury wydawania Karty, wskazuje natomiast, co dokument potwierdza.

Ustęp 2 wskazuje drugą funkcję Karty Polaka. Dokument poświadcza uprawnienia wynikające z ustawy o Karcie Polaka. Karta nie jest więc przedstawiona wyłącznie jako potwierdzenie przynależności, lecz także jako dokument odnoszący się do praw lub innych uprawnień przewidzianych w tej ustawie. Z samego przepisu wynika zatem powiązanie obu elementów: Karta Polaka potwierdza przynależność do „Narodu Polskiego” oraz poświadcza uprawnienia ustanowione w ustawie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, czego dotyczy Karta Polaka i jaki jest zakres jej podstawowej funkcji dokumentacyjnej. Przy posługiwaniu się tym pojęciem należy uwzględniać oba aspekty, czyli potwierdzenie przynależności oraz poświadczenie uprawnień ustawowych. Przepis nie zawiera jednak katalogu tych uprawnień ani nie określa szczegółowych zasad korzystania z Karty. Definiuje jej rolę w sposób ogólny, pozostawiając szczegółowe regulacje innym przepisom ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 1280.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.