Art. 4. Prawo do wyboru formy komunikowania się

1. Osoba uprawniona ma prawo do swobodnego korzystania z wybranej przez siebie formy komunikowania się.

2. Osoba uprawniona, która nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych, ma prawo współdecydowania wraz z rodzicami lub opiekunami prawnymi o wybranej formie komunikowania się.

Komentarz do Art. 4.

Art. 4 określa podstawowe zasady wyboru formy komunikowania się przez osobę uprawnioną. Przepis przyznaje jej prawo do swobodnego korzystania z wybranej przez siebie formy komunikowania się. Oznacza to, że wybór tej formy należy do osoby uprawnionej, a sama regulacja nie wskazuje jednego, z góry określonego sposobu porozumiewania się. Istotne jest więc zapewnienie przestrzeni do samodzielnego wyboru formy, która odpowiada danej osobie.

Odrębnie uregulowano sytuację osoby uprawnionej, która nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych. Zgodnie z ust. 2 ma ona prawo współdecydowania o wybranej formie komunikowania się wraz z rodzicami lub opiekunami prawnymi. Nie chodzi zatem o decyzję podejmowaną wyłącznie przez rodziców albo opiekunów, lecz o udział samej osoby uprawnionej w ustalaniu tej formy. Jej stanowisko jest elementem wspólnego decydowania.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na rozróżnieniu dwóch sytuacji. W pierwszej osoba uprawniona korzysta z wybranej przez siebie formy komunikowania się. W drugiej, ze względu na brak pełnej zdolności do czynności prawnych, wybór ma być dokonywany wspólnie z rodzicami lub opiekunami prawnymi. Artykuł 4 akcentuje więc zarówno swobodę wyboru, jak i udział osoby uprawnionej w decyzji dotyczącej sposobu komunikowania się.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1243.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.