Art. 5. Wysokość jednorazowego świadczenia pieniężnego

Jednorazowe świadczenie pieniężne przysługuje w wysokości 1100 zł.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa wysokość jednorazowego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów. Zgodnie z jego treścią świadczenie przysługuje w kwocie 1100 zł. Oznacza to, że przepis wskazuje jedną, konkretną wysokość należności, bez ustanawiania przedziału kwotowego ani mechanizmu jej ustalania w zależności od indywidualnej sytuacji osoby uprawnionej.

Kluczowe znaczenie ma sformułowanie „przysługuje”, które łączy świadczenie z kwotą określoną w przepisie. Wysokość świadczenia nie jest więc pozostawiona do uznania podmiotu, który je przyznaje, lecz wynika bezpośrednio z ustawy. Przepis nie różnicuje kwoty świadczenia ze względu na wysokość emerytury, renty ani inne cechy świadczeniobiorcy. Na jego podstawie sama kwota jednorazowego świadczenia pozostaje taka sama dla osób, którym ono przysługuje.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na jasnym określeniu wartości świadczenia. Osoba uprawniona może ustalić, jaka kwota została przewidziana przez ustawę, bez konieczności wykonywania dodatkowych obliczeń. Art. 5 dotyczy wyłącznie wysokości świadczenia, nie określa natomiast przesłanek nabycia prawa do niego, zasad wypłaty ani terminów. Te kwestie nie wynikają z treści tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez MARSZAŁEK SEJMU, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 743.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 4.Art. 6.