Art. 9. Wyłączenie świadczenia z kwoty świadczenia uzupełniającego

Kwoty jednorazowego świadczenia pieniężnego nie wlicza się do kwoty, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1842).

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa sposób traktowania jednorazowego świadczenia pieniężnego przy ustalaniu kwoty wskazanej w art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Jego zasadnicza treść polega na wyłączeniu tego świadczenia z obliczeń dotyczących tej kwoty. Oznacza to, że jednorazowa wypłata nie jest uwzględniana jako element kwoty, do której odsyła art. 2 ust. 2.

Regulacja dotyczy wyłącznie kwoty jednorazowego świadczenia pieniężnego. Nie ustanawia dodatkowych przesłanek jego przyznania, nie określa jego wysokości ani nie zmienia zasad przyznawania świadczenia uzupełniającego. Przepis wskazuje jedynie, że przy ustalaniu kwoty określonej w odrębnej ustawie należy pominąć wartość jednorazowego świadczenia.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na zachowaniu rozdzielności obu świadczeń w zakresie obliczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2. Jednorazowa wypłata nie powiększa kwoty uwzględnianej na podstawie tego przepisu. Dzięki temu norma precyzyjnie wyznacza, że świadczenie jednorazowe pozostaje poza zakresem kwoty, do której odwołuje się art. 9. Przepis nie reguluje natomiast żadnych innych świadczeń ani innych sposobów ustalania kwot, poza wyraźnie wskazanym wyłączeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 2430.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 8.Art. 10.