Art. 3. Wysokość jednorazowego świadczenia pieniężnego

Jednorazowe świadczenie pieniężne przysługuje w wysokości 3000 zł.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa wysokość jednorazowego świadczenia pieniężnego. Zgodnie z art. 3 świadczenie przysługuje w kwocie 3000 zł. Oznacza to, że wskazana w przepisie wysokość ma charakter stały i została określona jako jedna, konkretna kwota, bez wskazania przedziału, kryteriów jej ustalania ani możliwości różnicowania jej wysokości.

Istotny jest także jednorazowy charakter świadczenia. Przepis mówi o świadczeniu wypłacanym jednorazowo, a więc reguluje pojedynczą wypłatę, nie zaś świadczenie okresowe lub wypłacane w ratach. Z samego art. 3 wynika zatem przede wszystkim rodzaj wypłaty oraz jej kwota: jest to jednorazowe świadczenie pieniężne w wysokości 3000 zł.

Przepis nie określa w tym miejscu dodatkowych przesłanek przyznania świadczenia, sposobu składania wniosku, terminu wypłaty ani organu właściwego do realizacji wypłaty. Nie wskazuje też zasad postępowania w sytuacji, gdy uprawnienie byłoby kwestionowane. Jego praktyczne znaczenie polega na jednoznacznym ustaleniu wartości świadczenia. Osoba, której świadczenie przysługuje na podstawie ustawy, może na podstawie tego przepisu ustalić, że należna wypłata ma wynosić 3000 zł i ma nastąpić jednorazowo. Art. 3 wyznacza więc podstawowy, finansowy element tego świadczenia, pozostawiając poza zakresem swojej treści inne kwestie związane z jego przyznaniem i wypłatą.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 2430.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 2.Art. 4.