Art. 3. Jeden dodatek w razie zbiegu praw do świadczeń

W razie zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, osobie uprawnionej przysługuje jeden dodatek.

Komentarz do Art. 3.

Art. 3 ustanawia zasadę obowiązującą wtedy, gdy jedna osoba ma prawo do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1. W takiej sytuacji nie otrzymuje ona odrębnego dodatku do każdego z tych świadczeń. Przepis wyraźnie wskazuje, że osobie uprawnionej przysługuje jeden dodatek.

Znaczenie tej regulacji polega na wyłączeniu wielokrotnego przyznania dodatku z powodu zbiegu praw do kilku świadczeń. O liczbie należnych dodatków decyduje więc nie liczba świadczeń, do których dana osoba ma prawo, lecz sama zasada określona w tym przepisie. Jeżeli występuje zbieg prawa do więcej niż jednego świadczenia objętego odesłaniem do art. 2 ust. 1, skutkiem jest przyznanie jednego dodatku tej osobie.

Przepis nie rozstrzyga innych kwestii związanych z ustalaniem prawa do świadczeń ani nie wskazuje, do którego z nich dodatek miałby być przypisany. Reguluje wyłącznie liczbę dodatków należnych w razie zbiegu uprawnień, zapobiegając traktowaniu każdego świadczenia jako samodzielnej podstawy do przyznania kolejnego dodatku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 188.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

Art. 2.Art. 4.