Art. 2. Niezależność i sądowa ochrona samorządu rolniczego

1. Samorząd rolniczy jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko ustawom.

2. Samodzielność samorządu rolniczego podlega ochronie sądowej.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowe zasady funkcjonowania samorządu rolniczego, wskazując na jego niezależność oraz ochronę samodzielności. Zgodnie z ust. 1 samorząd rolniczy jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań. Oznacza to, że przy realizacji powierzonych mu zadań powinien działać samodzielnie, bez podporządkowania innym podmiotom w zakresie wykraczającym poza regulacje ustawowe. Niezależność ta nie ma jednak charakteru nieograniczonego, ponieważ przepis wyraźnie stanowi, że samorząd rolniczy podlega tylko ustawom.

Sformułowanie to wyznacza jednocześnie granicę działania samorządu. Jego zadania mają być wykonywane niezależnie, ale w ramach obowiązujących ustaw. Przepis nie wskazuje innych źródeł podporządkowania, co podkreśla szczególny charakter tej niezależności.

Ust. 2 uzupełnia tę regulację, przyznając samodzielności samorządu rolniczego ochronę sądową. Ochrona ta oznacza, że samodzielność samorządu została uznana za wartość podlegającą zabezpieczeniu przez sądy. W praktyce przepis tworzy więc dwuelementową gwarancję: samorząd wykonuje swoje zadania niezależnie i podlega tylko ustawom, a jego samodzielność korzysta z ochrony sądowej. Oba ustępy należy odczytywać łącznie, ponieważ pierwszy określa zakres niezależności, a drugi wzmacnia ją przez wskazanie sądowej formy ochrony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 3.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.