Art. 14. Powoływanie i skład komisji problemowych

1. Walne zgromadzenie powołuje spośród swoich członków komisje problemowe.

2. Na wniosek komisji, o których mowa w ust. 1, walne zgromadzenie może rozszerzyć ich skład o osoby niebędące członkami walnego zgromadzenia. Osoby te nie mogą stanowić więcej niż 50% składu komisji.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady tworzenia i składu komisji problemowych działających przy walnym zgromadzeniu. Komisje te powołuje samo walne zgromadzenie, a ich podstawowy skład tworzą jego członkowie. Oznacza to, że utworzenie komisji wymaga decyzji walnego zgromadzenia, natomiast przepis nie wskazuje szczegółowych kryteriów wyboru poszczególnych osób ani zakresu tematycznego komisji.

Skład komisji może zostać poszerzony o osoby, które nie są członkami walnego zgromadzenia. Nie następuje to automatycznie, ponieważ konieczny jest wniosek właściwej komisji, a następnie decyzja walnego zgromadzenia. Zastosowanie sformułowania „może rozszerzyć” wskazuje, że walne zgromadzenie ma w tym zakresie możliwość, a nie obowiązek.

Udział osób spoza walnego zgromadzenia jest ograniczony liczbowo. Osoby te nie mogą stanowić więcej niż 50% składu komisji, więc członkowie walnego zgromadzenia muszą zachować co najmniej połowę jej składu. Limit dotyczy łącznie wszystkich osób niebędących członkami walnego zgromadzenia. W praktyce przepis pozwala korzystać z udziału osób zewnętrznych, jednocześnie zapewniając, aby komisja pozostawała przede wszystkim organem tworzonym przez członków walnego zgromadzenia. Regulacja nie określa natomiast uprawnień komisji, trybu ich pracy ani zasad podejmowania przez nie rozstrzygnięć.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 3.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.