Art. 39. Doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, delegatowi oraz zainteresowanemu, a w sprawach określonych w art. 15 ust. 4 również państwowemu inspektorowi pracy.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa, komu należy doręczyć orzeczenie izby morskiej wraz z jego uzasadnieniem. Doręczenie obejmuje zawsze trzy osoby lub podmioty wskazane wprost w przepisie: ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, delegata oraz zainteresowanego. Oznacza to, że każda z tych kategorii odbiorców powinna otrzymać nie tylko samo rozstrzygnięcie, lecz także jego uzasadnienie, czyli część wyjaśniającą treść orzeczenia.

Przepis przewiduje również dodatkowego adresata w szczególnej grupie spraw. Jeżeli sprawa należy do spraw określonych w art. 15 ust. 4, orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się także państwowemu inspektorowi pracy. Użycie sformułowania „również” wskazuje, że doręczenie temu organowi ma charakter dodatkowy i nie zastępuje doręczeń dokonywanych ministrowi, delegatowi ani zainteresowanemu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym wskazaniu kręgu odbiorców orzeczenia oraz na zapewnieniu, że otrzymują oni kompletny dokument. Zakres doręczenia zależy od rodzaju sprawy: w każdym przypadku obejmuje podstawowych adresatów wymienionych w przepisie, a w sprawach określonych w art. 15 ust. 4 zostaje rozszerzony o państwowego inspektora pracy. Przepis nie różnicuje sposobu doręczenia ani nie określa dodatkowych terminów, koncentrując się na wskazaniu dokumentu podlegającego doręczeniu i osób uprawnionych do jego otrzymania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.