Art. 16. Uprawnienia delegata w zakresie bezpieczeństwa żeglugi

1. W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i zapobiegania wypadkom morskim delegat może żądać wyjaśnień od armatorów, organów i instytucji państwowych, samorządowych i społecznych, przedsiębiorców oraz innych jednostek organizacyjnych, zwracać im uwagę na uchybienia i sprawdzać zastosowanie odpowiednich środków zaradczych.

2. Uprawnienia przewidziane w ust. 1 nie przysługują delegatowi w stosunku do organów Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa uprawnienia delegata służące zapewnieniu bezpieczeństwa żeglugi i zapobieganiu wypadkom morskim. W ramach tych zadań delegat może żądać wyjaśnień od szerokiego kręgu podmiotów: armatorów, organów i instytucji państwowych, samorządowych i społecznych, przedsiębiorców oraz innych jednostek organizacyjnych. Zakres ten obejmuje zarówno podmioty publiczne, jak i prywatne, jeżeli ich działalność lub informacje pozostają związane z realizacją wskazanego celu.

Delegat może również zwracać tym podmiotom uwagę na stwierdzone uchybienia oraz sprawdzać, czy zastosowano odpowiednie środki zaradcze. Przepis łączy więc uprawnienie do uzyskiwania informacji z możliwością sygnalizowania nieprawidłowości i kontrolowania reakcji na nie. Nie ustanawia przy tym ogólnego uprawnienia do podejmowania dowolnych działań, lecz wskazuje konkretne czynności związane z wyjaśnianiem okoliczności, wskazywaniem uchybień i weryfikacją środków zaradczych.

Istotne ograniczenie wynika z ust. 2. Uprawnienia opisane w ust. 1 nie przysługują delegatowi wobec organów Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji. Oznacza to, że mimo szerokiego katalogu adresatów czynności delegata, wymienione trzy rodzaje organów pozostają wyłączone spod tego zakresu. W praktyce przepis wyznacza granice pozyskiwania wyjaśnień i sprawdzania działań podejmowanych w związku z bezpieczeństwem żeglugi, a zarazem wskazuje, wobec jakich podmiotów delegat może wykonywać te kompetencje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.