Art. 13. Stosowanie przepisów o ławnikach sądów powszechnych

W sprawach nieuregulowanych ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie do ławników izb morskich stosuje się odpowiednio przepisy o ławnikach w sądach powszechnych.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować wobec ławników izb morskich w sytuacjach, których nie rozstrzyga sama ustawa o izbach morskich ani przepisy wydane na jej podstawie. W takim zakresie odsyła do przepisów dotyczących ławników w sądach powszechnych. Jest to zatem regulacja uzupełniająca, która nie tworzy odrębnych zasad dla każdej kwestii związanej z pełnieniem funkcji ławnika izby morskiej, lecz pozwala sięgnąć do już istniejących przepisów o ławnikach.

Kluczowe znaczenie mają trzy elementy tego rozwiązania:

pierwszeństwo mają przepisy ustawy o izbach morskich oraz przepisy wydane na jej podstawie,
odesłanie działa wyłącznie w sprawach, których te regulacje nie obejmują,
stosuje się odpowiednio przepisy o ławnikach w sądach powszechnych.

Zwrot „odpowiednio” wskazuje, że przepisy dotyczące ławników sądów powszechnych stanowią punkt odniesienia dla ławników izb morskich, ale ich zastosowanie musi uwzględniać zakres odesłania zawartego w tym artykule. Przepis nie wskazuje konkretnych dziedzin ani pojedynczych regulacji, które mają być stosowane. Ustanawia ogólną zasadę postępowania w razie braku uregulowania danej sprawy. W praktyce ogranicza to ryzyko powstania luki regulacyjnej i zapewnia dodatkową podstawę do rozstrzygania kwestii dotyczących ławników izb morskich, gdy nie zostały one uregulowane w przepisach odnoszących się bezpośrednio do tych izb.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.