Art. 27. Właściwość organu wyższego stopnia w sprawach rozdziału

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym rozdziale jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, z zastrzeżeniem art. 25 ust. 2.

Komentarz do Art. 27.

Przepis wskazuje organ właściwy jako organ wyższego stopnia w sprawach uregulowanych w niniejszym rozdziale. Funkcję tę pełni minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Oznacza to, że ustawa przypisuje temu ministrowi szczególną rolę w strukturze rozpatrywania spraw objętych zakresem rozdziału, określając go jako organ nadrzędny wobec organu rozstrzygającego sprawę na niższym poziomie.

Znaczenie przepisu jest przede wszystkim kompetencyjne. Nie określa on szczegółowego trybu prowadzenia postępowania, terminów ani przesłanek wydania konkretnego rozstrzygnięcia. Jego funkcją jest wskazanie, który organ należy traktować jako organ wyższego stopnia w sprawach należących do danego rozdziału. Dzięki temu przepis porządkuje właściwość organów i ogranicza niepewność co do tego, jaki organ jest umocowany do działania na poziomie wyższym.

Reguła ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Została wyraźnie ustanowiona „z zastrzeżeniem art. 25 ust. 2”, co oznacza, że w zakresie objętym tym zastrzeżeniem należy uwzględnić odrębną regulację wskazaną w tym przepisie. Sam art. 27 nie przesądza treści tego wyjątku, lecz sygnalizuje, że ustalenie organu wyższego stopnia może podlegać szczególnej zasadzie wynikającej z art. 25 ust. 2. W praktyce stosowanie przepisu wymaga więc jednoczesnego uwzględnienia zakresu niniejszego rozdziału oraz wskazanego zastrzeżenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 820.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26.Art. 28.