Art. 23. Kierowanie oddziałem zamiejscowym Instytutu

1. Oddziałem zamiejscowym Instytutu kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez Dyrektora Instytutu.

2. Powołanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa sposób obsadzenia stanowiska dyrektora oddziału zamiejscowego Instytutu oraz podstawę jego zatrudnienia. Zgodnie z ust. 1 oddziałem kieruje dyrektor, którego powołuje i odwołuje Dyrektor Instytutu. Oznacza to, że decyzje dotyczące obsady tego stanowiska należą do jednego, wskazanego wprost organu. Przepis nie przewiduje w tym zakresie udziału innych podmiotów ani nie określa dodatkowych przesłanek powołania lub odwołania.

Ustęp 2 wskazuje skutek prawny powołania. Nie jest ono wyłącznie aktem organizacyjnym powierzającym kierowanie oddziałem, lecz jednocześnie stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania, w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Oznacza to, że powołanie łączy dwie funkcje: wyznacza osobę kierującą oddziałem i tworzy jej stosunek pracy w określonej ustawowo formie.

W praktyce przepis jasno rozdziela kompetencje organizacyjne i status pracowniczy. Dyrektor Instytutu decyduje o powołaniu oraz odwołaniu dyrektora oddziału, natomiast sama czynność powołania wywołuje również skutek w sferze zatrudnienia. Regulacja nie wskazuje czasu trwania funkcji, wymagań wobec kandydata, trybu przeprowadzania naboru ani szczegółowych przyczyn odwołania. Jej zasadnicze znaczenie polega więc na określeniu organu właściwego do obsady stanowiska oraz na przesądzeniu, że zatrudnienie dyrektora odbywa się na podstawie powołania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 538.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.