Art. 25. Plany finansowe Instytutu i podstawa gospodarki finansowej

1. Roczny plan finansowy Instytutu na rok 2017 ustala Pełnomocnik.

2. Do czasu ustalenia rocznego planu finansowego Instytutu na rok 2018 podstawę gospodarki finansowej Instytutu w roku 2018 stanowi projekt tego planu.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa zasady ustalania i stosowania rocznego planu finansowego Instytutu w odniesieniu do lat 2017 i 2018. W ust. 1 przyznano Pełnomocnikowi kompetencję do ustalenia rocznego planu finansowego Instytutu na rok 2017. Oznacza to, że właśnie ten organ został wskazany jako podmiot odpowiedzialny za przyjęcie planu finansowego dotyczącego tego roku.

Ust. 2 reguluje sytuację przejściową dotyczącą roku 2018. Do czasu ustalenia rocznego planu finansowego Instytutu na ten rok podstawą jego gospodarki finansowej jest projekt tego planu. Przepis rozróżnia więc dwa dokumenty: ustalony roczny plan finansowy oraz jego projekt, który może tymczasowo pełnić funkcję podstawy gospodarki finansowej. Zastosowanie projektu jest ograniczone czasowo i trwa wyłącznie do momentu ustalenia właściwego planu na rok 2018.

Znaczenie praktyczne art. 25 polega na zapewnieniu podstawy prowadzenia gospodarki finansowej także w okresie, w którym plan na rok 2018 nie został jeszcze ustalony. Jednocześnie przepis wskazuje konkretny podmiot właściwy do ustalenia planu na rok 2017 oraz odrębnie określa rozwiązanie stosowane przed ustaleniem planu na rok 2018. Regulacja obejmuje zatem zarówno kompetencję do ustalenia planu, jak i tymczasowe zasady działania do czasu jego przyjęcia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2303.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.