Art. 23. Formy i zasady wsparcia rozwoju języka polskiego za granicą

1. Instytut może wspierać przedsięwzięcia na rzecz wspierania rozwoju języka polskiego za granicą w formie:

1) dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie realizacji określonych zadań, które podlegają szczególnym zasadom rozliczania,

2) nieodpłatnego użyczenia nieruchomości Instytutu przeznaczonych na realizację zadań Instytutu, o których mowa w art. 3 ust. 2

zwanych dalej „wsparciem”.

2. Wsparcie może być udzielone:

1) po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert – w przypadku wsparcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2) w drodze naboru wniosków w trybie ciągłym – w przypadku wsparcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

3) na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 24 ust. 1, złożony z jego inicjatywy

w przypadku wsparcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

3. Instytut udziela wsparcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w drodze umowy dotacyjnej, a wsparcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w drodze umowy użyczenia.

4. Dyrektor Instytutu ogłasza otwarty konkurs ofert, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, i nabór wniosków w trybie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 i 3. Ogłoszenie zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Instytutu.

5. Dyrektor Instytutu może unieważnić w każdym czasie otwarty konkurs ofert, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, w szczególności jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub wysokość środków przeznaczonych na sfinansowanie przedsięwzięć objętych wsparciem jest niewystarczająca.

6. Podmiot otrzymujący wsparcie jest obowiązany wykorzystać wsparcie zgodnie z celem, na jaki je uzyskał, i zgodnie z umową. Odsetki uzyskane od środków pochodzących z dotacji celowej są odprowadzane na rachunek dochodów budżetu państwa.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa formy i tryb udzielania przez Instytut wsparcia przedsięwzięć służących rozwojowi języka polskiego za granicą. Wsparcie może polegać na przyznaniu dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie określonych zadań, podlegających szczególnym zasadom rozliczania, albo na nieodpłatnym użyczeniu nieruchomości Instytutu przeznaczonych na realizację jego zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2. Obie formy są w przepisie określane jako „wsparcie”.

Dotacja może być przyznana po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert albo w drodze naboru wniosków w trybie ciągłym. Z kolei użyczenie nieruchomości następuje na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 24 ust. 1, złożony z jego inicjatywy. Rodzaj udzielanego wsparcia wpływa więc na sposób wszczęcia postępowania i zawarcia umowy. Dotacja wymaga umowy dotacyjnej, natomiast użyczenie jest dokonywane na podstawie umowy użyczenia.

Za organizację konkursu i naboru odpowiada Dyrektor Instytutu. Informacje o tych procedurach zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Instytutu. Dyrektor może w każdym czasie unieważnić otwarty konkurs ofert, w szczególności z powodu interesu publicznego albo niewystarczających środków na sfinansowanie przedsięwzięć.

Podmiot, który otrzymał wsparcie, musi wykorzystać je zgodnie z określonym celem i zawartą umową. W przypadku dotacji odsetki uzyskane od przekazanych środków podlegają odprowadzeniu na rachunek dochodów budżetu państwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2463.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.