Art. 69. Przepisy dotyczące pracowników naukowych Instytutu Pamięci

W sprawach nieuregulowanych w ustawie a dotyczących zatrudnionych w Instytucie Pamięci pracowników naukowych, stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz. U. z 2008 r. poz. 993 oraz z 2009 r. poz. 1323).

Komentarz do Art. 69.

Art. 69 ustanawia regułę uzupełniającą dotyczącą pracowników naukowych zatrudnionych w Instytucie Pamięci. Jeżeli dana sprawa dotycząca tej grupy pracowników nie została uregulowana w ustawie o Instytucie Pamięci Narodowej, zastosowanie znajdują przepisy ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych. Przepis wskazuje więc zarówno zakres podmiotowy, jak i sytuację, w której możliwe jest sięgnięcie do regulacji zewnętrznej.

Warunkiem zastosowania tej reguły jest łączne wystąpienie dwóch okoliczności. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć zatrudnionego w Instytucie Pamięci pracownika naukowego. Po drugie, ustawa o Instytucie Pamięci nie może regulować tej sprawy. Odesłanie nie obejmuje zatem wszystkich osób zatrudnionych w Instytucie ani wszystkich kwestii związanych z ich zatrudnieniem. Odnosi się wyłącznie do pracowników naukowych i wyłącznie do spraw pozostawionych poza regulacją tej ustawy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, jakie regulacje należy stosować w przypadku powstania takiej luki. Zamiast pozostawiać nieuregulowaną kwestię bez wskazania właściwych przepisów, art. 69 nakazuje zastosować przepisy ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych. Odesłanie ma charakter ustawowy i służy uzupełnieniu regulacji odnoszących się do zatrudnionych w Instytucie Pamięci pracowników naukowych, ale tylko w zakresie spraw, których nie rozstrzyga ustawa o Instytucie Pamięci.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1016.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 68.Art. 70.