Art. 53p. Powództwo Instytutu Pamięci o ochronę dobrego imienia

Powództwo o ochronę dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej lub Narodu Polskiego może wytoczyć również Instytut Pamięci Narodowej. W sprawach tych Instytut Pamięci Narodowej ma zdolność sądową.

Komentarz do Art. 53p.

Przepis reguluje uprawnienie Instytutu Pamięci Narodowej do wystąpienia z powództwem o ochronę dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej lub Narodu Polskiego. Oznacza to, że Instytut może samodzielnie wszcząć postępowanie sądowe dotyczące ochrony tych dóbr. Użycie słowa „również” wskazuje, że przepis przyznaje takie uprawnienie Instytutowi obok podmiotów, którym może ono przysługiwać na podstawie innych regulacji, jednak sam przepis nie określa tych podmiotów ani dodatkowych zasad ich działania.

Zakres spraw objętych regulacją został określony przedmiotowo. Chodzi wyłącznie o powództwa związane z ochroną dobrego imienia dwóch wskazanych podmiotów, Rzeczypospolitej Polskiej oraz Narodu Polskiego. Przepis nie opisuje innych rodzajów roszczeń, nie wskazuje przesłanek, które muszą zostać spełnione przed wniesieniem pozwu, ani nie określa sposobu prowadzenia takiego postępowania.

Druga część przepisu wyraźnie stanowi, że w tych sprawach Instytut Pamięci Narodowej ma zdolność sądową. W praktyce oznacza to potwierdzenie, że może występować w postępowaniu sądowym jako jego strona, w związku z powództwem dotyczącym ochrony dobrego imienia Rzeczypospolitej Polskiej lub Narodu Polskiego. Przepis łączy więc uprawnienie do wytoczenia powództwa z procesową możliwością udziału Instytutu w sprawie. Dotyczy to tylko spraw wskazanych w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1016.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 53o.Art. 53q.