Art. 2a. Zbrodnie ukraińskich nacjonalistów

Zbrodniami ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką, w rozumieniu ustawy, są czyny popełnione przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1925–1950, polegające na stosowaniu przemocy, terroru lub innych form naruszania praw człowieka wobec jednostek lub grup ludności. Zbrodnią ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką jest również udział w eksterminacji ludności żydowskiej oraz ludobójstwie na obywatelach II Rzeczypospolitej na terenach Wołynia i Małopolski Wschodniej.

Komentarz do Art. 2a.

Przepis określa, jakie czyny są uznawane za zbrodnie ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką w rozumieniu ustawy. Obejmuje on działania popełnione przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1925-1950, jeżeli polegały na stosowaniu przemocy, terroru albo innych form naruszania praw człowieka wobec pojedynczych osób lub grup ludności.

Regulacja wskazuje także dodatkową kategorię czynów. Za taką zbrodnię uznaje również udział w eksterminacji ludności żydowskiej oraz w ludobójstwie popełnionym na obywatelach II Rzeczypospolitej na terenach Wołynia i Małopolski Wschodniej. W tym zakresie przepis nie ogranicza się do ogólnego wskazania przemocy, terroru lub naruszania praw człowieka, lecz wymienia konkretne formy udziału w działaniach wymierzonych w określone grupy ludności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu ustawowej definicji tych zbrodni. Pozwala ona ustalić, jakie osoby, zachowania, okres i obszary są objęte tym określeniem na potrzeby ustawy. Przepis łączy więc kilka elementów: wskazuje sprawców, określa ramy czasowe, opisuje rodzaje działań oraz wyróżnia eksterminację ludności żydowskiej i ludobójstwo na obywatelach II Rzeczypospolitej jako odrębnie wymienione czyny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1016.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 3.