Art. 29. Zakres działalności archiwalnej Instytutu Pamięci

1. W zakresie działalności archiwalnej Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje, opracowuje, zabezpiecza i udostępnia dokumenty zbrodni z lat 1917–1990 oraz dokumenty ukazujące fakty i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939–1990 i informujące o poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach, wydaje na ich podstawie uwierzytelnione odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje przechowywanych dokumentów.

2. Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje, opracowuje, zabezpiecza i udostępnia także inne niż wymienione w ust. 1 i w art. 25–28 materiały archiwalne pozyskane w formie oryginalnych dokumentów, kopii lub na nośnikach elektronicznych od instytucji prowadzących archiwa z innych państw, polskich instytucji emigracyjnych i polonijnych oraz osób prywatnych z kraju i zagranicy.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa zakres działalności archiwalnej Instytutu Pamięci oraz rodzaje materiałów, którymi Instytut się zajmuje. Obejmuje ona nie tylko przechowywanie dokumentów, lecz cały proces postępowania z materiałami archiwalnymi, od ich pozyskania i ewidencjonowania, przez opracowanie i zabezpieczenie, aż po udostępnianie.

W ust. 1 wskazano podstawową kategorię zasobu. Są to dokumenty zbrodni z lat 1917-1990, a także dokumenty przedstawiające fakty i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939-1990 oraz informacje o poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach. Na podstawie przechowywanych dokumentów Instytut może wydawać uwierzytelnione odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje. Przepis obejmuje więc zarówno ochronę i udostępnianie oryginalnych materiałów, jak i sporządzanie ich potwierdzonych lub odtworzonych postaci.

Ust. 2 rozszerza zakres zasobu o inne materiały archiwalne, niewymienione w ust. 1 oraz w art. 25-28. Mogą one zostać pozyskane jako oryginalne dokumenty, kopie albo materiały zapisane na nośnikach elektronicznych. Źródłem tych materiałów mogą być instytucje prowadzące archiwa z innych państw, polskie instytucje emigracyjne i polonijne oraz osoby prywatne z kraju i zagranicy.

W praktyce przepis wyznacza szerokie zadania archiwalne Instytutu i wskazuje, że jego zasób może pochodzić zarówno z określonych kategorii dokumentów, jak i z dodatkowych materiałów przekazywanych przez wymienione instytucje oraz osoby. Towarzyszy temu obowiązek wykonywania czynności związanych z pełnym cyklem opracowania, ochrony i udostępniania tego zasobu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1016.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

Art. 28a.Art. 30.