Art. 3a. Status i nadzór nad Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw klimatu.

Komentarz do Art. 3a.

Przepis określa miejsce Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w strukturze administracji rządowej oraz wskazuje organ sprawujący nad nim nadzór. Zgodnie z art. 3a Główny Inspektor Ochrony Środowiska ma status centralnego organu administracji rządowej. Oznacza to, że przepis przypisuje mu określoną pozycję organizacyjną w administracji państwowej, nie opisując jednak w tym miejscu jego szczegółowych zadań, kompetencji ani sposobu działania.

Drugim elementem regulacji jest podległość nadzorowi ministra właściwego do spraw klimatu. Przepis ustanawia więc wyraźną relację między Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska a tym ministrem, wskazując, że nadzór nie jest sprawowany przez dowolnie określonego członka Rady Ministrów, lecz przez ministra właściwego w sprawach klimatu. Jednocześnie art. 3a nie określa zakresu ani form nadzoru, dlatego jego treść ogranicza się do wskazania samego podporządkowania nadzorczego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym określeniu dwóch podstawowych cech organu: jego centralnego charakteru oraz organu nadzorującego. Ułatwia to ustalenie, jaką pozycję ustrojową zajmuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska i z którym ministrem wiąże go relacja nadzoru. regulacja ma charakter organizacyjny, a nie kompetencyjny, ponieważ nie rozstrzyga o konkretnych czynnościach podejmowanych przez Głównego Inspektora ani o uprawnieniach ministra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 335.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 4.