Art. 31c. Kary za uniemożliwianie lub utrudnianie kontroli Inspekcji

1. Kto:

1) uniemożliwia organowi Inspekcji Ochrony Środowiska przeprowadzanie kontroli albo

2) utrudnia organowi Inspekcji Ochrony Środowiska przeprowadzanie kontroli

podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 100 000 zł.

2. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska.

3. Decyzji, o której mowa w ust. 2, organ Inspekcji Ochrony Środowiska może nadać rygor natychmiastowej wykonalności.

4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane odpowiednio na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska albo Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

5. Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska albo Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.

Komentarz do Art. 31c.

Przepis określa sankcje za uniemożliwianie lub utrudnianie organowi Inspekcji Ochrony Środowiska przeprowadzenia kontroli. Odpowiedzialność obejmuje dwa zachowania: całkowite zablokowanie kontroli oraz działania, które wprawdzie jej nie wyłączają, ale powodują trudności w jej przeprowadzeniu. Za każde z tych zachowań grozi kara pieniężna w wysokości od 10 000 zł do 100 000 zł.

Kara jest nakładana w drodze decyzji przez właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska. Oznacza to, że obowiązek zapłaty powstaje na podstawie indywidualnego rozstrzygnięcia organu. Organ może także nadać tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, co pozwala na jej wykonywanie niezwłocznie, bez oczekiwania na późniejszy etap postępowania.

Wpływy z kar nie stanowią dochodu organu, który je wymierzył, lecz dochód budżetu państwa. Są wpłacane na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska albo Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, odpowiednio do właściwości wskazanego organu.

Do kar stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy „Ordynacja podatkowa”. Przepis nie wprowadza więc odrębnych, kompletnych zasad dotyczących wszystkich kwestii związanych z karą, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanych regulacji. Uprawnienia przewidziane dla organów podatkowych wykonuje odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska albo Główny Inspektor Ochrony Środowiska. W praktyce regulacja wzmacnia możliwość przeprowadzenia kontroli, łącząc jej blokowanie lub utrudnianie z dotkliwą sankcją finansową oraz formalnym trybem jej wymierzania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 335.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31b.Art. 36.