Art. 7. Interoperacyjność i harmonizacja zbiorów oraz usług

Organy administracji prowadzące rejestry publiczne, które zawierają zbiory związane z wymienionymi w załączniku do ustawy tematami, wprowadzają, w zakresie swojej właściwości, rozwiązania techniczne zapewniające interoperacyjność zbiorów i usług danych przestrzennych oraz harmonizację tych zbiorów.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa obowiązek organów administracji prowadzących rejestry publiczne. Obowiązek ten dotyczy rejestrów, które zawierają zbiory związane z tematami wymienionymi w załączniku do ustawy. Nie obejmuje więc każdego rejestru publicznego, lecz tylko te rejestry, których zawartość pozostaje związana z tematyką wskazaną w załączniku.

Organy administracji mają wprowadzać, w zakresie swojej właściwości, rozwiązania techniczne zapewniające dwa powiązane cele. Pierwszym jest interoperacyjność zbiorów i usług danych przestrzennych, czyli ich zdolność do współdziałania w ramach rozwiązań technicznych. Drugim jest harmonizacja zbiorów, a więc zapewnienie ich uporządkowania i wzajemnej zgodności w zakresie objętym przepisem. Ustawa nie wskazuje w tym artykule konkretnych technologii ani sposobu organizacji tych rozwiązań. Nakłada natomiast na właściwe organy obowiązek ich wprowadzenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu prowadzenia określonych rejestrów publicznych z koniecznością zapewnienia technicznych warunków współdziałania zbiorów i usług danych przestrzennych. Zakres obowiązku każdego organu wyznaczają jednocześnie jego właściwość oraz związek prowadzonych rejestrów z tematami wymienionymi w załączniku. Przepis koncentruje się zatem na technicznej spójności zbiorów i usług, a nie na określaniu ich szczegółowej treści.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 489.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

rejestry

Art. 6.Art. 8.