Art. 11. Ograniczenia powszechnego dostępu do danych

1. Powszechny dostęp do zbiorów i usług, o których mowa w art. 9 ust. 1, nie dotyczy danych, które ze względu na wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, bezpieczeństwo publiczne lub bezpieczeństwo państwa uznane zostały za niejawne lub dostęp do tych danych podlega ograniczeniom na podstawie odrębnych przepisów.

2. Powszechny dostęp do zbiorów i usług, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2–5, nie dotyczy danych, które, z innych powodów niż określone w ust. 1, uznane zostały za niejawne lub dostęp do tych danych podlega ograniczeniom na podstawie odrębnych przepisów dotyczących w szczególności:

1) działalności wymiaru sprawiedliwości;

2) działalności organów podatkowych;

3) statystyki publicznej;

4) ochrony środowiska;

5) ochrony danych osobowych;

6) prawa własności intelektualnej;

7) działalności gospodarczej.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa wyjątki od powszechnego dostępu do zbiorów i usług, o których mowa w art. 9 ust. 1. Dostęp nie obejmuje danych, które zostały uznane za niejawne albo do których dostęp jest ograniczony na podstawie odrębnych przepisów. W ust. 1 wskazano trzy podstawowe przesłanki takiego wyłączenia: wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, bezpieczeństwo publiczne oraz bezpieczeństwo państwa. Ograniczenie może więc dotyczyć danych, których jawność została wyłączona z uwagi na jeden z tych powodów albo które podlegają ograniczeniom wynikającym z innych przepisów.

Ust. 2 ustanawia dodatkowe wyłączenie, odnoszące się do danych zawartych w zbiorach i usługach wymienionych w art. 9 ust. 1 pkt 2-5. Chodzi o dane uznane za „niejawne” lub objęte ograniczeniem dostępu z innych powodów niż określone w ust. 1. Przepis wymienia w szczególności obszary, w których takie ograniczenia mogą wynikać z odrębnych regulacji: działalność wymiaru sprawiedliwości, działalność organów podatkowych, statystyka publiczna, ochrona środowiska, ochrona danych osobowych, prawo własności intelektualnej oraz działalność gospodarcza.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że zasada powszechnego dostępu nie ma charakteru bezwzględnego. Zakres udostępniania danych jest ograniczony, gdy wynika to z ich niejawnego charakteru albo z przepisów szczególnych chroniących wskazane interesy i obszary działalności. Ust. 2 dotyczy węższego zakresu zbiorów i usług niż ust. 1, ponieważ odnosi się wyłącznie do art. 9 ust. 1 pkt 2-5.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 489.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.