o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Zakres i zasady informatyzacji zadań publicznych
Ustawa określa zasady:
1) (uchylony)
1a) funkcjonowania Architektury Informacyjnej Państwa,
1b) funkcjonowania repozytorium interoperacyjności,
2) zapewniania warunków sprawnego funkcjonowania oraz współdziałania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych – w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i otwartość używanych standardów i specyfikacji, w tym wynikających z:
a) Krajowych Ram Interoperacyjności,
b) minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych i wymiany danych z podmiotami publicznymi,
c) minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych,
3) dostosowywania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych do Krajowych Ram Interoperacyjności oraz do minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych i wymiany danych z podmiotami publicznymi
w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i otwartość używanych standardów i specyfikacji,
4) dostosowywania rejestrów publicznych do Krajowych Ram Interoperacyjności oraz do minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych
w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i otwartość używanych standardów i specyfikacji,
5) kontroli realizacji przedsięwzięć informatycznych o publicznym zastosowaniu, systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych i wymiany danych z podmiotami publicznymi oraz rejestrów publicznych,
6) wymiany danych między podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi,
7) ustalania i publikacji specyfikacji rozwiązań stosowanych w oprogramowaniu umożliwiającym łączenie i wymianę informacji, w tym przesłanie dokumentów elektronicznych, pomiędzy systemami teleinformatycznymi podmiotów publicznych a systemami podmiotów niebędącymi podmiotami publicznymi,
8) funkcjonowania elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanej dalej „ePUAP”,
9) funkcjonowania centralnego repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych,
9a) funkcjonowania publicznego systemu identyfikacji elektronicznej,
9b) świadczenia usługi podpisu zaufanego,
9c) funkcjonowania zintegrowanej platformy analitycznej,
9d) funkcjonowania Komitetu do spraw Cyfryzacji,
9e) inwentaryzacji systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych
10) (uchylony)
w celu ochrony interesu publicznego, w tym zachowania przez Państwo możliwości swobody wyboru technologii w procesach informatyzacji realizacji zadań publicznych.
1. Przepisy ustawy stosuje się do podmiotów publicznych:
1) jednostek sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, z późn. zm.);
2) innych niż określone w pkt 1 państwowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej;
3) innych niż określone w pkt 1 osób prawnych utworzonych w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty te oraz podmioty, o których mowa w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio albo pośrednio przez inny podmiot:
a) finansują te osoby prawne w ponad 50 % lub
b) posiadają ponad połowę udziałów albo akcji tych osób prawnych, lub
c) sprawują nadzór nad organami zarządzającymi tych osób prawnych, lub
d) mają prawo do powoływania ponad połowy składu organów nadzorczych lub zarządzających tych osób prawnych;
4) związków podmiotów, o których mowa w pkt 1–3;
5) instytutów badawczych, Centrum Łukasiewicz oraz instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz;
6) uczelni niepublicznych;
7) federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki.
1a. Przepisy art. 12k ust. 4 i 5, art. 12l, art. 12n, art. 13, art. 14, art. 15, art. 15a, art. 17a ust. 7, art. 19c–20a, art. 20e, art. 20gb, art. 20gc, art. 20m, art. 20n, art. 20q, art. 20r oraz art. 21–24 stosuje się również do podmiotu innego niż podmiot publiczny, realizującego zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia tych zadań lub ich zlecenia przez podmiot publiczny.
2. (uchylony)
2a. Przepis art. 20ae stosuje się również do dostawców usług telekomunikacyjnych w rozumieniu art. 2 pkt 40 lit. a ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221 oraz z 2025 r. poz. 637 i 820), w zakresie, o którym mowa w art. 296 ust. 3 pkt 2 lit. e tej ustawy.
3. Przepisów ustawy nie stosuje się do służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2025 r. poz. 902 i 1366), Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Narodowego Banku Polskiego, z wyjątkiem art. 13 ust. 2 pkt 1, gdy w związku z realizacją zadań przez te podmioty istnieje obowiązek przekazywania danych do i od podmiotów niebędących organami administracji rządowej, oraz z wyjątkiem art. 13a, art. 19c i art. 19d.
4. Przepisów art. 25, art. 25a i art. 28 nie stosuje się do instytutów badawczych, Centrum Łukasiewicz, instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, uczelni, federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, Polskiej Akademii Nauk ani tworzonych przez nią jednostek organizacyjnych, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Rady Doskonałości Naukowej, Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego, Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, Komisji Nadzoru Finansowego ani Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Art. 3. Definicje pojęć używanych w ustawie
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) informatyczny nośnik danych – materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania i odczytywania danych w postaci cyfrowej;
2) dokument elektroniczny – stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych;
3) system teleinformatyczny – zespół współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania zapewniający przetwarzanie, przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej;
4) środki komunikacji elektronicznej – środki komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513);
5) rejestr publiczny – uporządkowany zbiór danych służący do realizacji zadań publicznych, prowadzony na podstawie przepisów ustawowych przez podmiot realizujący zadania publiczne;
6) przedsięwzięcie informatyczne o publicznym zastosowaniu – zespół działań organizacyjnych i technicznych służących do realizacji zadań publicznych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, obejmujących co najmniej jedno z następujących działań:
a) budowę systemu teleinformatycznego używanego do realizacji zadania publicznego, w tym umożliwiającego wymianę danych z podmiotami publicznymi,
b) utworzenie rejestru publicznego,
c) udostępnianie w postaci elektronicznej zasobu informacyjnego podmiotu publicznego,
d) wdrożenie usługi służącej do realizacji zadań publicznych,
e) budowę infrastruktury teleinformatycznej, w tym telekomunikacyjnej,
f) rozszerzenie zakresu, zmianę funkcjonalności lub zmianę technologiczną produktów powstałych w wyniku działań, o których mowa w lit. a–e,
g) utrzymanie produktów powstałych w wyniku działań, o których mowa w lit. a–e,
h) wsparcie rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
6a) założenia przedsięwzięcia informatycznego o publicznym zastosowaniu – ogólny plan przedsięwzięcia informatycznego o publicznym zastosowaniu zawierający w szczególności informacje o:
a) zakresie przedsięwzięcia, w tym produktach powstałych w wyniku działań przedsięwzięcia,
b) harmonogramie realizacji przedsięwzięcia,
c) kosztach i planowanych źródłach finansowania przedsięwzięcia,
d) uwarunkowaniach i otoczeniu związanych z realizacją przedsięwzięcia,
e) ryzyku związanym z realizacją przedsięwzięcia,
f) sposobie i kosztach utrzymania produktów powstałych w wyniku działań przedsięwzięcia oraz ryzyku związanym z tym utrzymaniem;
7) (uchylony)
8) (uchylony)
9) minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych i wymiany danych z podmiotami publicznymi
zespół wymagań, których spełnienie przez system teleinformatyczny używany do realizacji zadań publicznych umożliwia wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi używanymi do realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do danych udostępnianych za pomocą tego systemu;
10) minimalne wymagania dla rejestrów publicznych – zespół wymagań służących do zapewnienia spójności prowadzenia rejestrów publicznych, a także zapewnienia wiarygodności, jednoznaczności, aktualności, kompletności i dostępności danych gromadzonych w tych rejestrach;
11) oprogramowanie interfejsowe – oprogramowanie umożliwiające łączenie i wymianę danych w komunikacji pomiędzy systemami teleinformatycznymi;
11a) interfejs programistyczny aplikacji – interfejs programistyczny aplikacji, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1524);
12) testy akceptacyjne – udokumentowane wartości danych wejściowych wprowadzanych do systemu teleinformatycznego i powiązanych z nimi wartości oczekiwanych danych wyjściowych, opisujące zestawy poprawnych odpowiedzi systemu teleinformatycznego na podawane dane wejściowe, pozwalające na sprawdzenie poprawności wdrożenia oprogramowania interfejsowego;
13) elektroniczna platforma usług administracji publicznej – system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet;
14) profil zaufany – środek identyfikacji elektronicznej zawierający zestaw danych identyfikujących i opisujących osobę fizyczną, która posiada pełną albo ograniczoną zdolność do czynności prawnych, który został wydany w sposób, o którym mowa w art. 20c albo art. 20cb;
14a) podpis zaufany – podpis elektroniczny, którego autentyczność i integralność są zapewniane przy użyciu pieczęci elektronicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji, zawierający:
a) dane identyfikujące osobę, ustalone na podstawie środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie, o którym mowa w art. 20aa ust. 1 pkt 1, obejmujące:
imię (imiona),
nazwisko,
numer PESEL,
b) identyfikator środka identyfikacji elektronicznej, przy użyciu którego został złożony,
c) czas jego złożenia;
14b) profil osobisty – środek identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 2022 r. poz. 671, z 2023 r. poz. 1234 i 1941 oraz z 2025 r. poz. 1006 i 1077);
14c) profil mObywatel – środek identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz. U. z 2024 r. poz. 1275 i 1717 oraz z 2025 r. poz. 1019);
15) (uchylony)
16) (uchylony) [17) elektroniczna skrzynka podawcza – dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego;]
18) interoperacyjność – zdolność podmiotów do współdziałania przez wymianę danych za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
19) neutralność technologiczna – zasada równego traktowania przez władze publiczne technologii teleinformatycznych i tworzenia warunków do ich uczciwej konkurencji, w tym zapobiegania możliwości eliminacji technologii konkurencyjnych przy rozbudowie i modyfikacji eksploatowanych systemów teleinformatycznych lub przy tworzeniu konkurencyjnych produktów i rozwiązań; [20) urzędowe poświadczenie odbioru – dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające:
a) pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument,
b) datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego – w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu,
c) datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny,
d) datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru;]
21) Krajowe Ramy Interoperacyjności – zestaw wymagań organizacyjnych, semantycznych oraz technicznych dotyczących interoperacyjności;
22) użytkownik – osobę fizyczną korzystającą z systemów teleinformatycznych;
23) katalog usług – rejestr, udostępniony na elektronicznej platformie usług administracji publicznej, zawierający informacje o usługach udostępnianych przez podmioty publiczne;
24) wzór dokumentu elektronicznego – zbiór danych określających zestaw, sposób oznaczania oraz wymagalność elementów treści i metadanych dokumentu elektronicznego, a także mogących określać sposób zapisu danych dla wskazanych elementów oraz kolejność i sposób wyświetlania na ekranie lub drukowania poszczególnych elementów (wizualizacji);
25) formularz elektroniczny – oprogramowanie służące do przygotowania i wygenerowania dokumentu elektronicznego zgodnego z odpowiadającym mu wzorem dokumentu elektronicznego, mogące stanowić część usługi udostępnionej na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym;
26) zakres użytkowy dokumentu elektronicznego – dane zawarte w dokumencie elektronicznym niezbędne do załatwienia określonego rodzaju spraw za pośrednictwem usługi udostępnionej na ePUAP lub w innym systemie teleinformatycznym;
27) autoryzacja – przydzielenie osobie fizycznej lub prawnej, uprawnień w systemie teleinformatycznym po jej pozytywnym uwierzytelnieniu lub potwierdzenie woli realizacji czynności w postaci elektronicznej przez uwierzytelnionego użytkownika za pomocą dodatkowych danych;
28) model architektoniczny – odwzorowanie obiektów, w szczególności usług, procesów, systemów, danych oraz sposobów ich powiązania, identyfikujące kluczowe komponenty funkcjonalne, które zapewniają realizację zadań publicznych za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
29) Architektura Informacyjna Państwa – metodę zarządzania informatyzacją państwa realizującą cele strategii, o której mowa w art. 12aa ust. 1, opartą na modelach architektonicznych i obejmującą zasady podstawowe, zwane dalej „pryncypiami”, standardy, wytyczne i rekomendacje architektoniczne;
30) metadane – metadane, o których mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego;
31) środki Unii Europejskiej – środki, o których mowa w:
a) art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4, 5 i 6 oraz art. 202 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,
b) art. 3b oraz art. 14ll ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198);
32) środki z innych źródeł zagranicznych – środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Art. 4. Ochrona odrębnych obowiązków i regulacji
Przepisy ustawy nie naruszają:
1) przepisów o ochronie danych osobowych;
2) ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1209);
2a) obowiązku korzystania przy realizacji zadań publicznych z poczty elektronicznej wykorzystującej mechanizmy, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1803);
3) obowiązków wynikających z potrzeby współpracy z systemami teleinformatycznymi i rejestrami organów innych państw lub organizacji międzynarodowych;
4) obowiązków wynikających z umów międzynarodowych, jak również umów o członkostwo w instytucjach międzynarodowych, w przypadku gdy prawo danego podmiotu do członkostwa w instytucjach międzynarodowych zostało zagwarantowane aktem prawnym o mocy ustawy.
1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może realizować swoje zadania przy pomocy instytucji gospodarki budżetowej, wobec której wykonuje funkcje organu założycielskiego.
2. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, może być finansowana ze środków określonych w:
1) umowie, przewidującej:
a) wynagrodzenie za wykonywanie tych zadań, w tym udzielenie zaliczki,
b) rozliczenie na podstawie poniesionych kosztów i rozsądnego zysku;
2) innej umowie;
3) dotacji celowej udzielanej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze zarządzenia, sposób nadzoru i rozliczania realizacji zadań powierzonych w umowie, o której mowa w ust. 2 pkt 1, mając na względzie prawidłowość ich realizacji.
4. W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, o przeznaczeniu zysku netto decyduje minister właściwy do spraw informatyzacji po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego tej instytucji. Przepis art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem ust. 5.
5. Minister właściwy do spraw informatyzacji może wydać wiążące polecenie dokonania wpłaty środków pieniężnych stanowiących zysk netto, o którym mowa w ust. 4, lub zgromadzonych na funduszu zapasowym tej jednostki, na rzecz Funduszu ‒ Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, o którym mowa w art. 80d ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 oraz z 2025 r. poz. 820 i 1006).
6. Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub minister kierujący działem administracji rządowej, za zgodą ministra właściwego do spraw informatyzacji, może powierzyć realizację swoich zadań z zakresu informatyzacji instytucji, o której mowa w ust. 1, udzielając dotacji celowej.
1. W przypadku uzasadnionym istotnym interesem bezpieczeństwa państwa Prezes Rady Ministrów, na wniosek Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, może powierzyć realizację obsługi informatycznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów na czas określony, instytucji, o której mowa w art. 4a ust. 1.
2. Informację o powierzeniu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, otrzymuje:
1) wnioskodawca;
2) instytucja, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
3) minister właściwy do spraw informatyzacji.
3. Koszty realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, ponosi Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. Przepisy art. 4a ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może upoważnić do wykonywania zadań w jego imieniu dyrektora instytucji, o której mowa w art. 4a ust. 1.
2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje uprawnienie do udzielania dalszych upoważnień osobom zatrudnionym w tej instytucji.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest udzielane na piśmie w drodze imiennego upoważnienia lub upoważnienia stanowiskowego.
4. W przypadku wątpliwości co do udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, lub jego zakresu minister właściwy do spraw informatyzacji może potwierdzić ważność podjętych czynności.
1. Minister właściwy do spraw informatyzacji jest właściwym organem odpowiedzialnym za stosowanie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/903 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie ustanowienia środków na rzecz wysokiego poziomu interoperacyjności sektora publicznego na terytorium Unii (akt w sprawie Interoperacyjnej Europy) (Dz. Urz. UE L 2024/903 z 22.03.2024), zwanego dalej „rozporządzeniem 2024/903”, oraz pojedynczym punktem kontaktowym, w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2024/903.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji wyznacza przedstawiciela w Radzie ds. Interoperacyjnej Europy, o której mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2024/903, spośród osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym tego ministra, które posiadają kompetencje i wiedzę z zakresu interoperacyjności transgranicznej, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia 2024/903.
3. Do zadań ministra właściwego do spraw informatyzacji, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisów art. 4a i art. 4b nie stosuje się.
Pełna treść aktu: o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.