Art. 20. Oznakowanie dyspozycji środków IKE i IKZE

Wszystkie dyspozycje oszczędzającego dotyczące środków gromadzonych na IKE lub IKZE należy oznakować w sposób umożliwiający ich identyfikację.

Komentarz do Art. 20.

Przepis ustanawia wymóg dotyczący wszystkich dyspozycji oszczędzającego odnoszących się do środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym lub indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego. Każda taka dyspozycja powinna zostać oznakowana w sposób pozwalający na jej identyfikację.

Znaczenie regulacji polega na zapewnieniu, aby dyspozycje związane ze środkami na IKE lub IKZE można było rozpoznać i przyporządkować do właściwego konta oraz zakresu sprawy. Obowiązek obejmuje zarówno dyspozycje dotyczące środków na IKE, jak i te odnoszące się do środków na IKZE. Z przepisu wynika również, że dotyczy on wszystkich dyspozycji oszczędzającego, a nie tylko określonych ich rodzajów.

Przepis nie wskazuje konkretnej formy oznakowania ani szczegółowego sposobu zapewnienia identyfikacji. Określa natomiast cel, który musi zostać osiągnięty, czyli możliwość rozpoznania danej dyspozycji. Oznakowanie nie jest więc przedstawione jako element fakultatywny, lecz jako wymaganie odnoszące się do każdej dyspozycji objętej regulacją. W praktyce przepis porządkuje sposób obsługi takich dyspozycji, ponieważ nakazuje zachować ich rozpoznawalność w związku ze środkami zgromadzonymi na IKE lub IKZE. Dotyczy to samego oznakowania i jego funkcji identyfikacyjnej, bez ustanawiania w tym przepisie dodatkowych warunków dotyczących treści dyspozycji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 1205.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.