Art. 17. Współdziałanie w ochronie i udostępnianiu zabytków religijnych

Państwo współdziała z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi w ochronie, konserwacji, udostępnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury, sztuki i literatury religijnej, które stanowią integralną część dziedzictwa kultury.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa jedną z form współdziałania państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi. Współdziałanie to dotyczy zabytków związanych z religią, jeżeli stanowią one integralną część dziedzictwa kultury. Zakres przepisu obejmuje cztery rodzaje działań:

ochronę zabytków,
ich konserwację,
udostępnianie,
upowszechnianie.

Przedmiotem tych działań są zabytki architektury, sztuki i literatury religijnej. Oznacza to, że przepis obejmuje zarówno obiekty architektoniczne, jak i dzieła artystyczne oraz religijne utwory literackie, pod warunkiem ich integralnego związku z dziedzictwem kultury. Istotne jest więc nie tylko ich wyznaniowe znaczenie, lecz także ich status jako części tego dziedzictwa.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu wspólnego obszaru aktywności państwa oraz kościołów i innych związków wyznaniowych. Obejmuje on zarówno zabezpieczanie i zachowanie zabytków, co odpowiada ochronie i konserwacji, jak również umożliwianie dostępu do nich oraz szerzenie wiedzy o ich wartości. Przepis nie ogranicza współdziałania do samego zachowania zabytków, lecz uwzględnia także ich dostępność i obecność w świadomości społecznej. W ten sposób łączy troskę o stan zabytków z ich udostępnianiem i upowszechnianiem jako elementów dziedzictwa kultury.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 155.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16a.Art. 18.