Art. 16. Współdziałanie państwa ze związkami wyznaniowymi

1. Państwo współdziała z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi w zachowaniu pokoju, kształtowaniu warunków rozwoju kraju oraz zwalczaniu patologii społecznych.

2. W celach, o których mowa w ust. 1, oraz do rozpatrywania problemów związanych z rozwojem stosunków między państwem a poszczególnymi kościołami i innymi związkami wyznaniowymi mogą być, na zasadach wzajemnego uzgodnienia, tworzone różne, w tym stałe formy współdziałania. Przepis ten nie narusza właściwości organów państwowych oraz organów kościołów i innych związków wyznaniowych.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa podstawy współdziałania państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi. Współdziałanie to ma służyć trzem wskazanym celom: zachowaniu pokoju, kształtowaniu warunków rozwoju kraju oraz zwalczaniu patologii społecznych. Regulacja ujmuje te zadania jako wspólny obszar aktywności państwa i wspólnot religijnych, bez wskazywania szczegółowych metod ich realizacji.

Zgodnie z ust. 2, dla realizacji celów wymienionych w ust. 1, a także w celu rozpatrywania problemów dotyczących rozwoju stosunków między państwem a poszczególnymi kościołami i innymi związkami wyznaniowymi, mogą być tworzone różne formy współdziałania. Przepis dopuszcza również formy stałe. Ich ustanowienie wymaga jednak „wzajemnego uzgodnienia”, co oznacza, że nie powstają one jednostronnie, lecz są wynikiem porozumienia zainteresowanych stron.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu podstawy do organizowania współpracy państwa z poszczególnymi kościołami i innymi związkami wyznaniowymi, zarówno w sprawach wskazanych w ust. 1, jak i w kwestiach dotyczących wzajemnych relacji. Zakres tej współpracy nie jest nieograniczony. Art. 16 ust. 2 wyraźnie zastrzega, że tworzenie takich form nie narusza właściwości organów państwowych ani właściwości organów kościołów i innych związków wyznaniowych. Oznacza to zachowanie kompetencji tych organów przy jednoczesnym dopuszczeniu uzgodnionych mechanizmów współdziałania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 155.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16a.