Art. 64. Wezwanie gwaranta do zapłaty i obciążenie rachunku

W przypadku gdy określona lub zadeklarowana kwota podatku od gier nie została zapłacona w terminie lub w przypadku zgłoszenia roszczenia zgodnie z art. 63 ust. 4, organ udzielający koncesji lub zezwolenia może wezwać gwaranta do zapłaty lub obciążyć rachunek bankowy, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 2.

Komentarz do Art. 64.

Przepis określa działania, które może podjąć organ udzielający koncesji lub zezwolenia, gdy nie została uregulowana należność związana z podatkiem od gier albo gdy pojawiła się sytuacja wskazana w art. 63 ust. 4. Chodzi o dwie przesłanki: niezapłacenie w terminie określonej lub zadeklarowanej kwoty podatku od gier oraz zgłoszenie roszczenia zgodnie z art. 63 ust. 4. Wystąpienie jednej z nich pozwala organowi uruchomić jeden z przewidzianych sposobów dochodzenia zapłaty.

Organ może wezwać gwaranta do zapłaty. Oznacza to skierowanie żądania uregulowania należności do podmiotu, który jest gwarantem. Drugą możliwością jest obciążenie rachunku bankowego, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 2. Przepis nie nakazuje wyboru konkretnego działania, lecz wskazuje, że organ może zastosować wezwanie gwaranta albo obciążenie określonego rachunku.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że brak terminowej zapłaty podatku od gier, a także zgłoszenie roszczenia w sytuacji wskazanej w art. 63 ust. 4, może prowadzić do wykorzystania zabezpieczenia zapłaty. Kompetencja została przyznana organowi udzielającemu koncesji lub zezwolenia, więc to ten organ decyduje o podjęciu działania i o wyborze przewidzianego sposobu. Przepis wiąże te czynności z konkretną kwotą podatku, określoną lub zadeklarowaną, oraz z rachunkiem wskazanym w art. 63 ust. 3 pkt 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1540.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 63.Art. 65.