Art. 57a. Uwierzytelnione tłumaczenia dokumentów obcojęzycznych

Dokumenty sporządzone w języku obcym lub ich odpisy przedkłada się wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Komentarz do Art. 57a.

Przepis określa wymagania dotyczące dokumentów sporządzonych w języku obcym oraz ich odpisów, jeżeli są one przedkładane. W takim przypadku sam dokument albo jego odpis nie jest wystarczający. Należy przedłożyć go wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Regulacja obejmuje dwie kategorie materiałów: dokumenty sporządzone w języku obcym oraz odpisy takich dokumentów. W obu przypadkach obowiązuje ten sam wymóg, czyli dołączenie tłumaczenia. Przepis nie różnicuje sytuacji w zależności od rodzaju dokumentu, jego treści ani celu przedłożenia. Nie przewiduje także odrębnych zasad dla poszczególnych języków obcych.

Kluczowe znaczenie ma charakter tłumaczenia. Musi ono być nie tylko sporządzone w języku polskim, lecz także uwierzytelnione. Oznacza to, że przepis wymaga tłumaczenia o określonym statusie, a nie dowolnego przekładu. Tłumaczenie powinno towarzyszyć dokumentowi lub jego odpisowi w chwili ich przedkładania, ponieważ art. 57a wskazuje na obowiązek przedłożenia obu elementów razem.

W praktyce przepis porządkuje sposób przedstawiania obcojęzycznych dokumentów i zapewnia, że dokument wraz z jego treścią w języku polskim tworzy kompletny zestaw przedkładanych materiałów. Sam art. 57a nie określa natomiast skutków braku tłumaczenia, zasad jego uwierzytelnienia ani wyjątków od obowiązku jego dołączenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1540.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 57.Art. 57b.