Art. 132. Świadectwa zawodowe i opłaty przy grach na automatach

1. Do obowiązku posiadania oraz wydawania świadectw zawodowych osobom pełniącym funkcję lub zajmującym stanowisko, z którym wiąże się obowiązek nadzorowania albo bezpośredniego prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych albo gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach stosuje się art. 24, art. 25 ust. 1–7, art. 26, z uwzględnieniem art. 120 ust. 2, oraz przepisy wydane na podstawie art. 25 ust. 8.

2. Do opłat za wydanie świadectwa zawodowego i opłat egzaminacyjnych stosuje się przepisy ustawy, z tym że opłata egzaminacyjna w przypadku inspektora w salonie gier na automatach oraz osoby nadzorującej punkty gier na automatach o niskich wygranych wynosi 55 % kwoty bazowej.

Komentarz do Art. 132.

Przepis określa zasady dotyczące świadectw zawodowych dla osób, których funkcja albo stanowisko wiąże się z nadzorowaniem lub bezpośrednim prowadzeniem określonych gier na automatach. Chodzi o gry na automatach o niskich wygranych oraz gry na automatach urządzane w salonach gier na automatach. Regulacja obejmuje zarówno obowiązek posiadania świadectwa, jak i jego wydawanie.

W zakresie tych świadectw przepis odsyła do kilku innych regulacji ustawy. Stosuje się art. 24, art. 25 ust. 1-7 oraz art. 26, a także przepisy wydane na podstawie art. 25 ust. 8. Jednocześnie wskazano, że stosowanie tych zasad następuje z uwzględnieniem art. 120 ust. 2. Oznacza to, że art. 132 nie tworzy pełnego, odrębnego trybu uzyskiwania świadectwa, lecz rozszerza zastosowanie wskazanych przepisów na osoby wykonujące zadania przy grach na automatach objętych tym artykułem.

Drugi ustęp dotyczy opłat. Do opłat za wydanie świadectwa zawodowego oraz do opłat egzaminacyjnych stosuje się przepisy ustawy. Wprowadzono jednak szczególną wysokość opłaty egzaminacyjnej dla dwóch grup osób: inspektora w salonie gier na automatach oraz osoby nadzorującej punkty gier na automatach o niskich wygranych. W obu przypadkach opłata wynosi 55% kwoty bazowej. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na połączeniu wymagań dotyczących świadectw zawodowych z odrębnym uregulowaniem kosztu egzaminu dla wskazanych stanowisk.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1540.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 131.Art. 133.