Art. 50. Wyłączenie gruntów Zasobu z produkcji rolnej

1. Grunty Zasobu niezbędne do korzystania z budynków i lokali, o których mowa w art. 42–44, oraz grunty zabudowane niesłużące prowadzeniu działalności wytwórczej w rolnictwie uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

2. (uchylony)

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa, które grunty wchodzące w skład Zasobu są traktowane jako wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Obejmuje on dwie kategorie gruntów.

Pierwszą stanowią grunty niezbędne do korzystania z budynków i lokali, o których mowa w art. 42-44. Chodzi więc o grunty funkcjonalnie związane z tymi budynkami i lokalami, a ich przeznaczenie wiąże się z możliwością korzystania z określonych obiektów.

Drugą kategorię tworzą grunty zabudowane, które nie służą prowadzeniu działalności wytwórczej w rolnictwie. Dla zastosowania tego przepisu istotne są zatem łącznie dwa elementy, zabudowanie gruntu oraz brak jego wykorzystania do działalności wytwórczej w rolnictwie. Sam fakt, że grunt jest zabudowany, nie został w przepisie wskazany jako wystarczający, jeżeli grunt służy prowadzeniu takiej działalności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustawowym przypisaniu wskazanym gruntom statusu gruntów wyłączonych z produkcji rolnej na potrzeby przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Ułatwia to określenie, jak należy kwalifikować grunty związane z budynkami i lokalami oraz grunty zabudowane o nierolniczym zastosowaniu. Przepis nie ustanawia odrębnych zasad dla poszczególnych rodzajów budynków ani lokali, lecz odsyła w tym zakresie do obiektów wymienionych w art. 42-44. Ustęp 2 został uchylony, dlatego nie zawiera obecnie regulacji wpływającej na zakres zastosowania tego artykułu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 464.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47.Art. 52.