Art. 38c. Zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości

Krajowy Ośrodek może udzielić zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości wchodzących w skład Zasobu na potrzeby wskazane przez inwestora we wniosku o zajęcie nieruchomości. Przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące najmu stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 38c.

Przepis określa podstawę czasowego zajęcia nieruchomości wchodzących w skład Zasobu. Uprawnienie do udzielenia zezwolenia ma Krajowy Ośrodek, a więc to ten podmiot decyduje o możliwości zajęcia nieruchomości. Zezwolenie może zostać udzielone na potrzeby wskazane przez inwestora we wniosku o zajęcie nieruchomości. Oznacza to, że zakres planowanego zajęcia jest powiązany z celem przedstawionym przez inwestora i nie został w przepisie określony jako dowolny lub nieograniczony.

Istotne są trzy elementy regulacji: czasowy charakter zajęcia, położenie nieruchomości w składzie Zasobu oraz wskazanie przez inwestora potrzeb, które mają uzasadniać zajęcie. Przepis posługuje się sformułowaniem „może udzielić”, dlatego nie ustanawia automatycznego prawa do uzyskania zezwolenia po złożeniu wniosku. Sam wniosek jest natomiast dokumentem, w którym inwestor wskazuje potrzeby związane z planowanym zajęciem.

Do takiej sytuacji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące najmu. Nie oznacza to bezpośredniego zastosowania tych przepisów w każdym szczególe, lecz nakazuje uwzględniać je przy ocenie stosunku prawnego związanego z czasowym zajęciem. W praktyce art. 38c łączy więc decyzję Krajowego Ośrodka o udzieleniu zezwolenia z regułami właściwymi dla najmu, jednocześnie ograniczając zajęcie do nieruchomości należących do Zasobu i do potrzeb przedstawionych przez inwestora.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 464.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38b.Art. 39.