Art. 49. Pisemne sprawozdanie z audytu

Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie z przeprowadzonego audytu.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa obowiązek audytora związany z zakończeniem przeprowadzonego audytu. Na podstawie dokumentów i dowodów, które zostały zebrane, audytor sporządza pisemne sprawozdanie. Oznacza to, że ustalenia audytu powinny zostać przedstawione w utrwalonej, pisemnej formie, a nie wyłącznie ustnie lub w sposób nieudokumentowany.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, sprawozdanie musi opierać się na zebranych dokumentach i dowodach. Przepis wskazuje więc podstawę, na której audytor przygotowuje ten dokument. Po drugie, sprawozdanie dotyczy przeprowadzonego audytu, a zatem ma przedstawiać jego udokumentowany rezultat. Obowiązek sporządzenia sprawozdania spoczywa bezpośrednio na audytorze.

Regulacja nie określa w tym miejscu szczegółowej treści sprawozdania, jego wzoru ani terminu sporządzenia. Nie wskazuje również, jakie dokładnie dokumenty i dowody powinny zostać zebrane. Przesądza natomiast, że zgromadzony materiał stanowi podstawę pisemnego opracowania przygotowywanego przez audytora. W praktyce przepis zapewnia formalne utrwalenie przebiegu i wyniku audytu w jednym dokumencie, którego treść powinna pozostawać związana z dokumentami i dowodami zebranymi w toku audytu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 888.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

Art. 48.Art. 50.