Art. 22c. Forma i okres wypowiedzenia umowy systemu ochrony

Wypowiedzenie umowy systemu ochrony wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. Przepisy art. 16 ust. 4a–4b i 6 stosuje się odpowiednio. Wypowiedzenie następuje z zachowaniem co najmniej 24-miesięcznego okresu wypowiedzenia.

Komentarz do Art. 22c.

Przepis określa formalne i czasowe wymagania dotyczące wypowiedzenia umowy systemu ochrony. Wypowiedzenie musi zostać dokonane w formie pisemnej. Forma ta została zastrzeżona pod rygorem nieważności, co oznacza, że jej niezachowanie powoduje nieważność wypowiedzenia. Samo przekazanie oświadczenia w innej formie nie spełnia więc wymogu określonego w tym przepisie.

Drugim kluczowym elementem jest okres wypowiedzenia. Musi on wynosić co najmniej 24 miesiące. Sformułowanie „co najmniej” wskazuje, że przepis ustanawia minimalny czas trwania tego okresu, a nie jedną, niezmienną długość. Okres krótszy niż 24 miesiące pozostawałby niezgodny z wymaganiem art. 22c.

Przepis odsyła także do art. 16 ust. 4a-4b i 6, nakazując stosować te regulacje odpowiednio. Oznacza to, że wskazane przepisy art. 16 mają znaleźć zastosowanie również do wypowiedzenia umowy systemu ochrony, z uwzględnieniem jego charakteru i sytuacji opisanej w art. 22c. Zakres tego odesłania obejmuje wyłącznie wymienione jednostki redakcyjne, czyli ust. 4a, 4b i 6.

W praktyce art. 22c wyznacza zatem dwa podstawowe warunki skutecznego wypowiedzenia: zachowanie formy pisemnej oraz respektowanie minimalnego, 24-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Przepis zapewnia tym samym, że zakończenie umowy systemu ochrony nie następuje nagle ani bez zachowania wskazanej formy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1252.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22b.Art. 22d.