Art. 16. Prawo używania znaku historycznego i prawo pierwokupu

1. Prawo używania znaku historycznego, o którym mowa w art. 3, jako znaku instytucji służy Zakładowi oraz jako znaku historycznego i towarowego spółce, o której mowa w art. 6 ust. 2.

2. Prawo to nie może być zbyte lub udostępnione osobom trzecim bez zgody Rady Kuratorów Zakładu.

3. W razie zajęcia znaku, o którym mowa w ust. 1, w trybie postępowania egzekucyjnego, Zakładowi przysługuje prawo pierwokupu, chyba że Rada Kuratorów Zakładu postanowi inaczej.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa zasady korzystania ze znaku historycznego, o którym mowa w art. 3, oraz ochronę tego znaku przed nieuprawnionym przekazaniem lub przejęciem. Rozróżnia przy tym zakres uprawnień Zakładu i spółki wskazanej w art. 6 ust. 2.

Zgodnie z ust. 1 Zakład może używać znaku jako znaku instytucji. Spółce, o której mowa w art. 6 ust. 2, przysługuje natomiast prawo używania tego znaku zarówno jako znaku historycznego, jak i towarowego. Przepis przypisuje więc obu podmiotom uprawnienia do korzystania ze znaku, ale określa je w odmienny sposób.

Istotne ograniczenie zawiera ust. 2. Prawo używania znaku nie może zostać zbyte ani udostępnione osobom trzecim bez zgody Rady Kuratorów Zakładu. Zgoda tego organu jest zatem wymagana zarówno przy przekazaniu prawa, jak i przy umożliwieniu korzystania z niego osobom spoza podmiotów wymienionych w ust. 1.

Ust. 3 reguluje sytuację zajęcia znaku w postępowaniu egzekucyjnym. W takim przypadku Zakładowi przysługuje prawo pierwokupu, czyli uprawnienie do nabycia znaku w pierwszej kolejności. Rada Kuratorów Zakładu może jednak postanowić inaczej. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że ustanawia on kontrolę nad obrotem prawem do znaku oraz zapewnia Zakładowi szczególną pozycję w razie jego zajęcia w toku egzekucji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 121.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.