Art. 2. Ustanawianie fundacji i jej siedziba

1. Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą.

2. Siedziba fundacji powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, kto może ustanowić fundację, a także gdzie powinna znajdować się jej siedziba. Uprawnienie to przysługuje zarówno osobom fizycznym, jak i osobom prawnym, przy czym wobec obu kategorii przewidziano odrębne zasady.

Osoba fizyczna może ustanowić fundację niezależnie od swojego obywatelstwa i miejsca zamieszkania. Oznacza to, że przepis nie uzależnia możliwości ustanowienia fundacji przez taką osobę od jej związku z określonym państwem. W przypadku osoby prawnej decydujące znaczenie ma posiadanie siedziby. Może to być osoba prawna, której siedziba znajduje się w Polsce, albo osoba prawna mająca siedzibę za granicą.

Drugim elementem regulacji jest obowiązek dotyczący siedziby fundacji. Musi ona znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W praktyce przepis łączy więc szeroko określony krąg podmiotów mogących ustanowić fundację z jednoznacznym wymaganiem dotyczącym miejsca jej siedziby. Założyciel może być osobą fizyczną, niezależnie od obywatelstwa i miejsca zamieszkania, albo osobą prawną z siedzibą w Polsce lub za granicą, ale sama fundacja powinna mieć siedzibę w Polsce.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1984 r. poz. 97.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

fundacje

Art. 1.Art. 3.