Art. 18. Znaczenie określenia właściwy minister

Ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym ministrze, rozumie się przez to również kierownika właściwego urzędu centralnego.

Komentarz do Art. 18.

Przepis wprowadza regułę interpretacyjną dotyczącą zwrotu „właściwy minister”, użytego w ustawie. Zgodnie z jego treścią, ilekroć ustawa posługuje się tym określeniem, należy rozumieć je nie tylko jako wskazanie właściwego ministra, lecz także jako obejmujące kierownika właściwego urzędu centralnego.

Znaczenie tego przepisu polega na ujednoliceniu sposobu odczytywania wskazanego zwrotu w całej ustawie. Nie jest konieczne, aby w każdym miejscu, w którym pojawia się określenie „właściwy minister”, osobno wymieniano kierownika właściwego urzędu centralnego. Art. 18 nakazuje uwzględniać tę osobę w zakresie znaczenia tego określenia.

Reguła działa za każdym razem, gdy ustawa mówi o „właściwym ministrze”. Oznacza to, że ten sam zwrot może obejmować dwa rodzaje podmiotów: właściwego ministra oraz kierownika właściwego urzędu centralnego. Przepis nie wskazuje jednak, który konkretnie minister albo który konkretnie kierownik urzędu centralnego jest właściwy. Jego funkcją jest wyłącznie określenie, że pojęcie użyte w ustawie należy rozumieć szerzej niż wynikałoby to z samego brzmienia.

W praktyce art. 18 wpływa na odczytywanie przepisów, w których ustawa przypisuje określone znaczenie lub kompetencję „właściwemu ministrowi”. Przy ustalaniu adresata takiego przepisu trzeba uwzględnić również kierownika właściwego urzędu centralnego, ponieważ wynika to bezpośrednio z ustawowej definicji. Dzięki temu nie ma potrzeby powtarzania tego rozszerzenia w każdym kolejnym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1984 r. poz. 97.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 19.