Art. 33. Limity wydatków budżetu państwa i mechanizm korygujący

1. W latach 2019–2027 minimalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy wynosi 100 000 tys. zł rocznie, natomiast w latach 2018–2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy wynosi w:

1) 2018 r. – 50 000 tys. zł;

2) 2019 r. – 210 738 tys. zł;

3) 2020 r. – 216 006 tys. zł;

4) 2021 r. – 221 406 tys. zł;

5) 2022 r. – 226 940 tys. zł;

6) 2023 r. – 232 614 tys. zł;

7) 2024 r. – 238 430 tys. zł;

8) 2025 r. – 244 390 tys. zł;

9) 2026 r. – 250 500 tys. zł;

10) 2027 r. – 265 762 tys. zł.

2. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostanie zastosowany mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu wydatków związanych z kosztami funkcjonowania Instytutu.

3. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa roczne limity wydatków budżetu państwa, które mogą być skutkiem finansowym ustawy. Ustanawia minimalny limit w wysokości 100 000 tys. zł rocznie oraz maksymalne limity przypisane do kolejnych lat objętych regulacją. W kolejności wskazanej w ust. 1 wynoszą one: 50 000 tys. zł, 210 738 tys. zł, 216 006 tys. zł, 221 406 tys. zł, 226 940 tys. zł, 232 614 tys. zł, 238 430 tys. zł, 244 390 tys. zł, 250 500 tys. zł oraz 265 762 tys. zł. Zestawienie to wyznacza górną granicę wydatków budżetowych związanych ze skutkami ustawy w poszczególnych latach.

Ust. 2 przewiduje mechanizm korygujący na wypadek przekroczenia albo zagrożenia przekroczeniem maksymalnego limitu przyjętego na dany rok budżetowy. Korekta polega na ograniczeniu wydatków związanych z kosztami funkcjonowania Instytutu. Oznacza to, że przekroczenie limitu lub ryzyko jego przekroczenia może prowadzić do zmniejszenia określonej kategorii wydatków, bez zmiany samych limitów określonych w ust. 1.

Zgodnie z ust. 3 za monitorowanie wykorzystania limitów oraz wdrożenie mechanizmu korygującego odpowiada minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Przepis wyznacza więc zarówno ramy planowania wydatków, jak i sposób reagowania na zagrożenie ich nadmiernym wykorzystaniem oraz organ odpowiedzialny za kontrolę i zastosowanie korekty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 50.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 34.