Art. 8. Podstawa i wysokość dopłaty do odsetek

1. Podstawę naliczenia dopłaty stanowi:

1) pozostająca do spłaty kwota kredytu preferencyjnego – w przypadku lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza odpowiednio:

a) 50 m – dla lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

b) 30 m – dla lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2,

c) 70 m – dla domu jednorodzinnego;

2) część pozostającej do spłaty kwoty kredytu preferencyjnego, stanowiąca równowartość iloczynu tej kwoty oraz wskaźnika równego ilorazowi 50 m i powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego – w przypadku lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, którego powierzchnia użytkowa przekracza 50 m;

3) część pozostającej do spłaty kwoty kredytu preferencyjnego, stanowiąca równowartość iloczynu tej kwoty oraz wskaźnika równego ilorazowi 30 m i powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego – w przypadku lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, którego powierzchnia użytkowa przekracza 30 m;

4) część pozostającej do spłaty kwoty kredytu preferencyjnego, stanowiąca równowartość iloczynu tej kwoty oraz wskaźnika równego ilorazowi 70 m i powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego – w przypadku domu jednorodzinnego, którego powierzchnia użytkowa przekracza 70 m.

2. Do podstawy naliczenia dopłaty nie wlicza się kwot skapitalizowanych odsetek.

3. Dopłata stanowi równowartość 50% kwoty odsetek naliczonych od podstawy naliczenia dopłaty, według stopy referencyjnej obowiązującej w dniu naliczenia dopłaty.

4. Wskaźnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 2–4, ustala się z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa sposób ustalania podstawy naliczenia dopłaty oraz jej wysokości w zależności od rodzaju i powierzchni nieruchomości. Podstawą jest co do zasady pozostająca do spłaty kwota kredytu preferencyjnego. W przypadku lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, pełna kwota kredytu jest uwzględniana, gdy powierzchnia użytkowa nie przekracza 50 m. Dla lokalu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, granica ta wynosi 30 m, a dla domu jednorodzinnego 70 m.

Jeżeli powierzchnia lokalu lub domu przekracza właściwy limit, podstawę stanowi tylko odpowiednia część pozostającego do spłaty kredytu. Oblicza się ją przez pomnożenie tej kwoty przez wskaźnik będący ilorazem właściwego limitu powierzchni i rzeczywistej powierzchni użytkowej. Oznacza to, że przekroczenie limitu zmniejsza kwotę, od której naliczana jest dopłata, proporcjonalnie do stosunku określonej w przepisie powierzchni do powierzchni faktycznej.

Z podstawy wyłącza się kwoty skapitalizowanych odsetek. Sama dopłata odpowiada 50% odsetek naliczonych od ustalonej podstawy, przy zastosowaniu stopy referencyjnej obowiązującej w dniu naliczenia dopłaty. Wskaźniki stosowane przy lokalach i domach przekraczających limity powierzchni zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku. Przepis wiąże więc wysokość dopłaty zarówno z pozostałym zadłużeniem, jak i z powierzchnią nieruchomości, a w większych lokalach i domach ogranicza podstawę naliczenia do części odpowiadającej ustawowemu limitowi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1354.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.