Art. 49. Wyłączenie dotacji spod egzekucji

1. Dotacje, o których mowa w art. 15–21, art. 25, art. 26, art. 28–32, art. 40 i art. 41, nie podlegają egzekucji.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy egzekucji prowadzonej w przypadku stwierdzenia, na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, obowiązku zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa zasady prowadzenia egzekucji dotyczącej określonych dotacji. Zgodnie z ust. 1 dotacje wymienione w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41 nie podlegają egzekucji. Oznacza to, że co do zasady nie mogą być objęte egzekucją prowadzoną wobec środków lub należności związanych z tymi dotacjami.

Wyłączenie to nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Ust. 2 przewiduje wyjątek, gdy na podstawie ustawy o finansach publicznych stwierdzono obowiązek zwrotu dotacji. Chodzi o trzy sytuacje:

dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem,
dotacja została pobrana nienależnie,
dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości.

W takim przypadku egzekucja może być prowadzona w celu wykonania obowiązku zwrotu. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na tym, że zapewnia dotacjom ochronę przed egzekucją, ale ochrona ta ustępuje, gdy dotacja podlega zwrotowi z jednej z przyczyn wskazanych w ust. 2. Sam fakt objęcia dotacji zakresem art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 lub art. 41 nie wyklucza egzekucji, jeżeli wcześniej stwierdzono obowiązek jej zwrotu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2203.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dotacje

Art. 48.Art. 50.