Art. 92. Okres obowiązywania dotychczasowych przepisów wykonawczych

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) art. 17 ust. 14 ustawy zmienianej w art. 55 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 14 ustawy zmienianej w art. 55, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

2) art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

3) art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 63 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 63, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Komentarz do Art. 92.

Przepis określa przejściowe zasady obowiązywania dotychczasowych przepisów wykonawczych związanych z regulacjami wskazanymi w art. 17 ust. 14, art. 55 ust. 1 oraz art. 20 ust. 5. Jego celem jest utrzymanie mocy tych przepisów do czasu zastąpienia ich nowymi regulacjami wykonawczymi, tak aby sama zmiana ustawy nie powodowała automatycznej utraty ich obowiązywania.

Rozwiązanie obejmuje trzy grupy przepisów:

przepisy wydane na podstawie art. 17 ust. 14 ustawy zmienianej w art. 55, które zachowują moc do wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na tej samej podstawie;
przepisy wydane na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55, które obowiązują do wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tego przepisu w brzmieniu nadanym ustawą;
przepisy wydane na podstawie art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 63, które zachowują moc do wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na tej podstawie.

W każdym przypadku utrzymanie mocy obowiązującej ma dwa ograniczenia. Kończy się z chwilą wejścia w życie właściwych nowych przepisów wykonawczych, a niezależnie od tego nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Przepis wyznacza więc zarówno moment wcześniejszego zakończenia obowiązywania dotychczasowych regulacji, jak i maksymalny okres przejściowy. W praktyce zapewnia to czasowe stosowanie istniejących przepisów wykonawczych do momentu wydania nowych, ale nie bezterminowo.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1488.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 91.Art. 93.