Art. 12. Utrata mocy ustawy o finansowaniu dróg publicznych

Traci moc ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych (Dz. U. poz. 780, z późn. zm.).

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa skutek wejścia w życie regulacji w zakresie finansowania dróg publicznych. Stanowi, że moc traci ustawa o finansowaniu dróg publicznych. Oznacza to, że wskazana ustawa zostaje pozbawiona obowiązywania jako podstawa regulowania spraw objętych jej zakresem. Art. 12 ma charakter końcowy i porządkujący, ponieważ nie ustanawia nowych zasad finansowania ani nie opisuje sposobu realizacji zadań związanych z drogami publicznymi. Jego treść ogranicza się do wyraźnego uchylenia mocy obowiązującej konkretnego aktu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że ustawa o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego nie pozostawia równoległego obowiązywania ustawy wymienionej w art. 12. Po zastosowaniu tego przepisu regulacje zawarte w uchylonej ustawie nie stanowią już obowiązującego punktu odniesienia na podstawie samego jej istnienia. Przepis identyfikuje akt przeznaczony do usunięcia z systemu obowiązujących regulacji, ale nie przedstawia dalszych zasad finansowania, nie wymienia zadań, źródeł środków ani podmiotów odpowiedzialnych za ich realizację. Dotyczy zatem wyłącznie utraty mocy przez wskazaną ustawę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 2251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10a.Art. 13.